The Hoodoogang's News

2010-01-02T16:31:00.005+01:00

Vanaf heden is The Hoodoogang officieel op non actief gezet.

Via deze weg willen wij alle organisatoren, promotors, fans en muziekliefhebbers bedanken voor hun interesse en samenwerkingen in het verleden.

Maar niet getreurd...........
3 leden hebben echter besloten de samenwerking verder te zetten en een nieuwe band Deja-Blue is hieruit ontstaan.

Christmas Time in New Orleans

2009-12-14T22:17:00.004+01:00

Een livereview :

Rond de kerstperiode komen ook in de Banana Peel de religieuze gevoelens naar boven. Niet dat ze nu plots een levende kerststal organiseren en een os en ezel naar binnen sleuren. Neen, men blijft binnen de zwarte muziek en dan kom je al vlug uit bij Gospel. Janice Harrington werd gecontacteerd om de Banana Peel om te toveren tot een tijdelijke kapel. Dat leek geen slechte keuze want het palmares van Janice ziet er niet min uit. Lange tijd heeft ze samengewerkt met bluesgitarist Ken Lending, stond nog samen op het podium met Frank Sinatra en Lionel Hampton en mocht ook al het publiek opwarmen dat een ticket gekocht had voor B.B. King. Met dergelijke referenties mag je aannemen dat je op zeker kan spelen en dit moet ook Franky Banana Peel gedacht hebben. Ondanks het gure weer van de afgelopen dagen was de opkomst meer dan behoorlijk te noemen. Zelfs de vaste bezoekers uit het noorden van Frankrijk hadden zich niet laten afschrikken door het beetje sneeuw dat nog her en der op de wegen lag. Het laatste optreden van 2009 in de Peel was dan ook een beetje speciaal te noemen want het was het 999-ste concert dat ze inrichtten sinds hun bestaan. Als je een beetje opgelet hebt in de lagere school weet je dat het eerste concert van 2010 nummer 1000 zal zijn en dat belooft iets speciaals te worden.
Het concert begon met een muzikaal nummertje waarbij Werner Guertler op trombone, Simon Holiday op piano en Raf Devlieghere van de Belgische Hoodoogang het podium innamen. Ondertussen was Franky zich aan het klaarmaken om de 67-jarige Janice naar het podium te begeleiden en niet veel later kwam deze glinsterende dame het podium op. De outfit had ze zeker kunnen dragen op het moment dat ze met Frank Sinatra in een of ander casino in Las Vegas optrad. Met "Happy Days" nodigde zij het publiek uit om mee te zingen, want dat is wat Gospelzangeressen verwachten in de samenhorigheid van een Kerstmisviering. Bij aanvang was dat misschien nog wat aarzelend, maar eenmaal de kelen wat beter gesmeerd waren door een Hommelbier, ging het volume de hoogte in.
Het is bijna Kerstmis en daar passen kerstliederen bij. "Santa Claus" en "Rudolph" passeerden de revue en voor "Blue Christmas" van Elvis riep ze de hulp in van Patrick aka El Grande die de zang bij de Hoodoogang op zich neemt. Voor een blues/shouter is een Gospel een hele aanpassing, maar een bluesman zou geen bluesman zijn, moest hij zich niet uit de slag trekken en de chemie tussen Janice en Patrick werkte. Vele vrouwelijke aanwezigen hadden liever de echte Elvis gehoord maar door omstandigheden was dit nu eenmaal niet mogelijk.

Een korte pauze en een kleine elektriciteitsonderbreking, waarbij Janice in het donker en zonder versterking nog een paar gospels vertolkte. In de Kersttijd eeuwen geleden moesten ook de herders het zonder verlichting doen. Eens het euvel hersteld mocht in de tweede set Simon Holiday eerst solo twee boogie nummers brengen waarna de rest van de muzikanten het podium opkwam. Janice bracht een ode aan Gershwin met "Summertime" en ook Louis Armstrong mocht op haar enthousiaste instemming rekenen met "Wonderful World". Dat Patrick in dit nummer niet het juiste timbre van stem had, deerde niet. Het publiek nam zelf de zangpartij op zich en brulde het op Armstrongse wijze uit hoe mooi het leven wel niet was. Rond de kerstperiode is iedereen vergevingsgezind.

The Lumixus Man
Rootstime

Oordegem

2009-08-30T11:29:00.001+02:00

Moving On

2009-08-07T09:58:00.004+02:00

Beste publiek,

Het is tijd voor mij om iets anders dan The Hoodoogang te doen. Ik verlaat dus de band.

29ste augustus zal het laatste optreden van Fernando als gitarist van The Hoodoogang.

Tot dan!

Fernando.

Blues Oan Daa Stoazze with Janice Harrington (USA)

2009-05-08T21:12:00.002+02:00

Blues Oan Daa Stoazze with Janice Harrington (USA).

...Janice Harrington brengt samen met The Hoodoogang een wervelende show tijdens haar eenmalig optreden in Hamme.

Omstreeks 21:30h was het dan zo ver, presentator van dienst Marcel kondigde aan dat het einde van de negende editie in zicht was maar dat er nog één grote dame stond te trappelen om het plein in te pakken. Alvorens deze dame de stage betrad werd het publiek warm gespeeld door El Grande en The Hoodoogang. Als gastmuzikant herkenden we ook nog JJ Louis van Rusty Roots op de Hammond en persoonlijk kon ik de nummers van The Hoodoogang wel smaken met die Hammond erbij. Helaas kregen we maar drie nummers van hen te horen en dan kondigde El Grande de Lady of Blues, Soul en Gospel aan, niemand minder dan Janice Harrington.

Misschien niet dadelijk een bekende naam in ons kleine Belgenland maar buiten onze grenzen is ze dat wel. Ze vloog erin met de bekende klassieker "Let The Goodtimes Roll" en al meteen had ze het publiek op haar hand. Ondanks haar derde leeftijd was ze nog vrij vinnig en lenig en kreeg ze gitarist Fernando zelfs op de knieën. Ondanks dat de band maar een kleine drie uur samen hebben gerepeteerd voor deze act zetten ze hier een knappe prestatie neer. Maar het echte vuurwerk komt er wanneer Janice El Grande er terug bijhaalt en ze enkele duetten doen. Janice laat ons een totaal andere El Grande zien dan we gewend zijn, zelfs soul en gospel liggen hem zeker niet slecht. Samen werken ze met songs als "CC Rider", "Rock Me Baby" en "This Little Light Of Mine" naar een hoogtepunt toe. En het publiek, danst, roept en zingt mee en geniet met volle teugen.

Janice en El Grande gaan zo op in hetgeen ze doen dat ze haast vergeten de bis als bis te laten. Marcel moet vlug ingrijpen of het lijflied van de organisatie wordt gebracht zonder de hele crew voor de stage. Nadien sluiten ze af met een strakke maar lange versie van "Mojo Working". We hebben een Hoodoogang gezien zoals we ze nog nooit hebben gezien maar daar zal zeker Janice Harrington haar steentje toe hebben bij gedragen. Dit mogen ze in de toekomst zeker nog eens herhalen van ons.

Rootstime

-----------------------------------------------------------------------------

Janice Harrington is de hoofdact van deze avond en van deze editie. Deze 67 jarige dame is niet op haar mondje gevallen en haar bindteksten zijn gespekt van humor. Met 5 kinderen, 18 kleinkinderen en 2 achterkleinkinderen zou je verwachten dat een vrouw dat verzadigd lijkt en zich thuis in haar zetel zit te ontfermen over haar familie. Maar niets is minder waar, deze blues en gospeldiva zit nog boordevol energie en het is dan ook een heuse opdracht voor The Hoodoogang om deze ‘dame’ muzikaal te ondersteunen.

The Hoodoogang is een Belgische bluesband en frontman Patrick is ook hier in Hamme kind aan huis. Voor deze opdracht hebben ze tevens beroep gedaan op JJ Louis (Rusty Roots) om met zijn B3 Janice te ondersteunen.

Openen doen Patrick en The Hoodoogang en na ‘Go Ahaed and Scratch’ mag dan de ‘supreme act’ haar opwachting maken en zet ze dit stomend in met ‘Let The Good Times Roll’. De ruimte voor het podium wordt terug als dansvloer ingenomen en het feestje kan beginnen. Een mix van eigen nummers en covers worden op de feestende Hammenaars losgelaten.
‘The Huh Huh’ en Texasblues ‘I Ain’t Doing To Bad’ van m’n favoriet Magic Slim kunnen ook de aanwezigen best pruimen evenees Janice haar bindteksten , zoals.. A good man is hard to find, but a hard man is even harder to find of de volledige analyse van ‘One monkey don’t stop no show’ worden zeker door de dames welgevallen.

Nog een opgestoken duim voor JJ Louis en zeker ook voor gitarist Fernando Neris van de Hoodoogang voor een vlekkeloos parcours.

Met ‘CC Rider’ en Kansas City valt stilaan de nacht en ook het doek over deze editie van 2009 maar er kan natuurlijk niet worden afgesloten zonder het Lijflied van ‘Blues Aon Daa Staozze’ en met ‘I Shall Not Be Moved’ moeten we weerom een jaartje wachten tot de volgende uitgave.

Rootsville

----------------------------------------------------------------------------------------------

The Hoodoogang with Janice Harrington (USA)

2009-02-19T17:07:00.007+01:00

The Hoodoogang with Janice Harrington (USA)

dankzij de onrganisatie van Blues Oan Daa Stoazze kregen wij de kans om samen te werken met een grote dame in de blues, soul en gospelwereld. Janice Harrington is een aangename persoonlijkheid en een dame die ons behandelde als haar eigen kids. Enkele uren voor aftrap van ons concert met haar kregen we de kans samen de songs door te nemen mits een korte generale repetitie. Al meteen hoorden we dat het goed zat en er was ook meteen een klik. We waren ook blij beroep te mogen doen op één van België's beste Hammond B3 spelers nml. JJ Louis. Hij zorgde met zijn knap toestenwerk voor een totaal afgewerkt geheel en gaf ook knap weerwerk sologewijs aan Fernando. Helaas was zowel de aangename repetitie als de wervelende show voorbij in een mum van tijd. Maar we hebben vele blijde gezichten gezien, een dansende menigte en een plein dat meermaals samen met ons uit de bol ging.

Via deze weg willen we Blues Oan Daa Stoazze, JJ Louis en vooral Janice Harrington bedanken voor deze geweldige ervaring.

Janice Harrington on Facebook

-----------------------------------------------------------------------------------------------

The Hoodoogang
Back to Basic

Na enkele jaren de podia te hebben betreden als een quintet beslist
The Hoodoogang om vanaf heden back to basic te gaan.
U leest het goed beste vrienden, The Hoodoogang weer in een traditionele viermansbezetting.
Verder zijn ze volop bezig met het werken aan een project waarover U ten gepaste tijde meer zal vernemen.
Keeping The Hoodooblues alive

De Ferre, El Grande, Gette & Raf

New years reception in Hamme

2009-01-12T23:49:00.001+01:00

Het Parochiehuis – Hamme – 09/01/2009

Het begin van het jaar is zoals altijd voorzien voor nieuwjaarsrecepties en andere drankaangelegenheden. Zo ook bij Blues Oan Daa Stoazze, waar ze het jaar altijd inzetten met een drankje , een hapje en een goed bluesoptreden.
Het vroor dat het kraakte vorige vrijdag, -9° gaf de thermometer in mijn wagen aan, maar een echte bluesvent laat zich niet intimideren door een klein beetje kou, dus met z’n allen naar Het Parochiehuis alwaar The Hoodoogang de receptie zou opluisteren.

Bij aankomst werden wij ontvangen met een glaasje “bubbels” en op tijd en stond een hapje. Ik moet zeggen dat ze weten hoe ze het volk moeten in de watten leggen daar in Hamme. Best gezellig maar waren wij niet gekomen voor een streepje blues?

Het was lang geleden dat wij The Hoodoogang nog live aan het werk hadden gezien. Wegens verschillende omstandigheden , hadden de jongens besloten een sabbath-tijd in te lassen. Eerlijk gezegd, dat had hen geen windeieren gelegd.
Slechts met 4, want saxofonist Walter Vos had gepast voor deze gelegenheid, maar ik moet eerlijk bekennen dat de rest van de band, het gemis van de sax ruimschoots wisten te compenseren.
Al zeg ik het zelf, maar de stem van shouter El Grande is er stevig op vooruit gegaan en ik kreeg ook de indruk dat hij zich bevrijder voelde op het podium en zijn ding niet meer zo krampachtig aan de man wist te brengen. Ondertussen ook een andere drummer in de persoon van Raf Devlieghere, die zich enorm kweet van zijn taak zeker als je in de ritmesectie nog een klasbak lopen hebt als Geert Zonderman op de 5-snaren bas.
Persoonlijk vind ik die man één van de beste bassisten van België , enorm sober maar hij weet telkens weer geweldige dingen uit zijn instrument te halen die een mens met verstomming laten staan.
Last but not least, nog een topper, in persoon van Fernando Neris. Terug van weggeweest maar nog niets van zijn stijl en zijn klasse verloren. Hij speelde met stijl zowel op Fender, jazzgitaar of lapsteel, veel maakte het hem eigenlijk niet uit.
We kregen twee sets voorgeschoteld met wat een Best of… van The Hoodoogang moest worden. The good old gang is back in town. Waarom een recept veranderen als het eten toch smaakt?
Uit de eerste set onthouden wij vooral een stevige ‘Go Ahead ’N Scratch’ , waarna Fernando met een leeg glas rhum (hij had de inhoud net ervoor in zijn keelgat gegoten) van jetje gaf of de lapsteel met ‘One More Drink’ , ‘Her & You’ en een stevige afsluiter genaamd ‘Laptop Boogie’.
Na een kleine pauze konden de enthousiaste aanwezigen zich opmaken voor de twee ronde, die begon met echte Hoodoo-music onder het mom van ‘You Hoodooded Me’, daarna een beetje funky met ‘Funk Yourself’ en tijd voor enkele klasse covertjes met ‘Don’t Turn You Heater Down’ van Tommy Castro en Duke Robillards ‘Too Hot To Handle’.
Iedereen lustte er wel pap van en gezelligheid was troef. Het was dan ook bijna middernacht toen we ons mochten opmaken voor de toch meer dan verdiende bissers.

Eens te meer hebben de jongens van The Hoodoogang bewezen dat ze hun strepen meer dan hebben verdiend.
Om toch even een tipje van de sluier op te lichten wil ik toch even kwijt dat ze deze zomer het Blues Oan Daa Stoazz Festival mogen afsluiten als begeleidingsband van Janice Harrington. We zijn benieuwd.
Ondertussen ben ik nog meer benieuwd naar het volgend optreden in Hamme , waar Lea Gilmore een live cd zal komen opnemen in het kader van haar ‘In The Spirit’ tournee waar ze een ode brengt aan de muziek van de grote Mahalia Jackson en daar kijken we zeker naar uit.

Marcel
http://www.bluesoandaastoazze.com/concertverslagen.htm

Hoodoogang Back In Business

2008-05-06T10:52:00.003+02:00

Hallo bluesmensen en fanaten!!!

Zoals sommige van jullie al weten, ben ik door een hele verhaal geweest in de laatste maanden: kanker. Daarom moest ik al mijn optredens annuleren en staat The Hoodoogang helemaal stil sinds eind 2007. Na de chemokuur voel ik me nu beter, ondanks ik eind mei nog door een zware operatie moet gaan. In de zommer zal ik weer de gitaar in mijn handen nemen!!!

In elk geval, het is al gepland: The Hoodoogang komt terug, we hebben al enkele gigs in zicht. Ik heb er goesting in, potverdekke!!!

Hoop jullie bij die optredens weer te zien!!!
Tot binnenkort!!!

Groetjes van De (nu kalekop) Ferre!!!

All our songs available on-line

2008-04-09T17:11:00.002+02:00

Now you can listen to all our recordings through the small player below. We made the songs available to everybody. They are all complete. All our three albums. You can also buy each song separately or each album as a whole if you wish. We set a low price ($7.99, around 5 euro per album) due to the quality mp3 offers. Hope you like the songs!!!

Enkele reviews van onze tour met Kellie Rucker

2008-04-07T12:46:00.004+02:00

Gelezen op de Blues & Rootssite van Rootstime :
Kellie Rucker dan, klein maar fijn, zoals het spreekwoord zegt. De uit Oklahoma City komende Kellie met een gestalte van 1,52 meter kent haar vak, bijgestaan door de Hoodoogang, zonder “El Grande” a.k.a (onze) Blueswalker. Met zijn twee meter zou het contrast met Kellie waarschijnlijk wat groot geweest zijn, en nog een extra shouter zou bovendien ook van het goede teveel zijn. Vandaag vanaf de zijlijn dus voor “El Grande”. Ook stergitarist Fernando was er spijtig genoeg niet bij, een slepende ziekte heeft hem tijdelijk op een zijspoor geplaatst, maar wij hopen hem zo snel mogelijk weer bij The Gang aan het werk te zien om dat prachtige lap steel slidewerk weer te kunnen bewonderen. Get well soon, Fernando! Hij werd echter adekwaat vervangen door gitarist Herman Peters. Kellie ging sterk van start met “Ain’t It The Right One” en toonde onmiddellijk dat ze een echte meester op bluesharp is, haar ruige bluesy stemgeluid lijkt het best te omschrijven als Bonnie Raitt in overdrive. Het ene hoogtepunt volgde het andere op met onder andere “Ride Me”, het langzamere “Blues Is Blues” en “Ain’t Hit Bottom”, een drinking song. Een van de sterkste song van dit optreden bleef voor ons echter de boogie in echte “Hooker ’n Heat” stijl, “Cook For You”. Een hakkende, gortdroge en hechte ritmesectie en dito gitaar van Herman leggen de goede basis voor Kellie’s scheurende mondharmonica en “gritty” stemgeluid. Kippevel. “Tied Up, Tied Down and Twisted” nog zo ééntje, het gaat maar door tot het einde. Dit festival kan nu al niet meer stuk.

Gelezen op de site van Rootsville:
Kellie Rucker & the Gang (The Hoodoogang zonder vocalist El Grande) is de volgende. Ik had me Kellie groter voorgesteld, maar eigenlijk is ze maar een Ruckertje. Ondanks haar geringe afmetingen in alle mogelijke richtingen, herbergt dit klein machientje een stevige rock-stem en genoeg longinhoud om de trillamelletjes van haar smoelschuiven danig te laten flapperen. The (Hoodoo)Gang toont zich van zijn beste kant en danst naar de wensen van Kellie. Deze heeft al heel wat kilometers op de teller, ik schat ze vanachter in de veertig, maar daar heeft haar show niet onder te lijden. Ze vliegt er nog altijd goed in en haar libido lijkt ook nog in orde. Geen menopauzes bij deze Texaanse katjes, onze medewerker Michel weet er alles van. Het scheelde niet veel of hij zat backstage de trouwpartij te regelen. Een nerveuze set van onze Kellie. Al was het nog maar het tweede live-podium van the Hoodoogang met Ruckertje, konden ze haar toch bijgebeend houden. “Rock Me Baby”, “Blues Is Blues”, “Divin’ Duck”, “Tied Up Tied Down”, al deze nummers laten je verstaan dat up-tempo overheerste. Eén devoot nummer,”Church of Texas” opgedragen aan haar moeder. En “Cook for You” opgedragen aan onze Michel. Hij kromp zowaar in mekaar, alsof zijn appendix gesprongen was. Stevige set van Kellie, en haar set bluesharpjes (Lee Oskar) heeft ze niet voor de show meegebracht…of juist wel natuurlijk. Ik bedoel dat ze er begot goed mee uit de voeten kan. Net een Texaanse Dartevelle. Acht op tien.

Gelezen op de site van Keys & Chords :
Ik had met het beetje tijd dat me zaterdag nog restte op de site van Kellie Rucker gaan piepen om een idee te krijgen wat me te wachten stond zondag-namiddag, en dat zag er veelbelovend uit als men rekening houdt met wie deze dame ooit het podium deelde. Dus de zondagmiddag was klaar om terug wat muziek op mij te laten afkomen met name Kellie Rucker & The Gang (speciaal voor deze gelegenheid herdoopt tot deze naam.) Na de soundcheck even een praatje met El Grande, de zanger en stuwende kracht achter The Hoodoogang, om te vernemen of het met de zieke Fernando al wat beter ging (bij deze veel beterschap gewenst). Blijkbaar niet en daarom moest men dus nog steeds een beroep doen op een vervanger om het gitaarwerk in goede banen te leiden. Herbie, zo noemt hij, deed dit dan ook voortreffelijk. Nadat Eddy (de baas en uitbater van de club) iedereen had verwelkomd en dat waren er heel wat die dag, opende The Hoodoogang de set die uiteindelijk bijna twee uur duurde met nummers als ‘Need Somebody’, ‘Messin' With The Kid’, en ‘Hideway’. Dan kondigde El Grande de Californische aan die prompt vroeg om op de eerste rijen niet te roken wat op gefronste wenkbrauwen werd onthaald. En met reden, want vanaf het moment dat deze dame haar mondharmonica ter hand nam blies ze zowat de eerste vier rijen omver door verstomming en toonde haar kwaliteiten. En dan die stem, ze lijkt ongelooflijk sterk op die van Bonnie Raitt (ook wat dat roken betreft want waar hebben we dat nog gehoord?), maar dat heeft natuurlijk ook te maken met het feit dat beide dames zo'n typische én herkenbare blues spelen. De ganse act werd heel strak afgewerkt met weinig of geen ruimte voor de voortreffelijk spelende leden van The Gang, wat ik wel spijtig vond. The Hoodoogang beschouw ik toch als een van de betere Vlaamse groepen.

Gelezen op de Weblog van The Bluesman:
Na Dede door naar de tweede set van Kellie Rucker & The Gang. Ook dit kleine dametje bewijst ongelooflijk veel in haar mars te hebben met een geweldige en krachtige stem. Ook haar mondharmonicakunsten zijn ruim boven modaal te noemen. Kellie is op dit moment op tournee door Europa en zou als begeleidingsband met The Hoodoogang uit Belgie gaan optreden. The Hoodoogang heeft tijdelijk de naam gewijzigd in The Gang vanwege de ziekte van gitarist Fernando Neris. En zoals zanger El Grande heel treffend en uit pure vriendschap richting Fernando vertelde: “zonder Fernando is er geen Hoodoogang”.

Volgens velen was het optreden van Kellie Rucker & The Gang één van de hoogtepunten van het festival. Zelf kan ik moeilijk oordelen, want ik heb gewoon stomweg mijn tijd staan te verkletsen tijdens het optreden. Ik hoop dan ook van harte tijdens het Drijf-in festival in Giethoorn aanstaande zomer nog een kans te krijgen. Hoogtepunt? Ach, voor de een was het Kellie Rucker & The Gang, voor de ander was het Livin’BluesExperience en voor weer een ander Dede Priest.

Gelezen op Bluesbreeker :
In de Gooth zaal maakt Kelly Rucker met haar Belgische band The Gang haar opwachting. Deze Amerikaanse dame tourt de laatste tijd nogal veel door België en heeft daar met haar rauwere bluesstem en haar harpspel nogal indruk gemaakt. Ook nu doet ze dat in Ridderkerk met eigen werk en covers. Aansprekend eigen werk dat mij nogal charmeerde is het nummer ‘Ain’t Hit Bottom’ afkomstig van haar eerste cd. Ook haar uitvoeringen van ‘Oooh Baby’ en ‘Crossroads’ klinken erg goed. Ik ga er vanuit dat ook blues Nederland haar zal ontdekken. De eerste stappen heeft ze in Ridderkerk genomen. Zij zal tijdens dit festival twee sets verzorgen. Deze tweede set wordt geheel akoestisch geopend en dat klinkt net zo strak als hetgeen ze electrisch hebben gespeeld.

SAD NEWS

2008-01-02T20:54:00.000+01:00

Sad news to start the new year.
Our guitarplayer Fernando is seriously ill. Therefore The Hoodoogang will be on non active untill further notice.
Our support and love is with him and we hope he will soon be healed so he can bring back joy to us with his lovely guitarwork.

The Hoodoogang

Winterssleep

2007-11-30T15:24:00.000+01:00

The Hoodoogang is enjoying a well deserved winterssleep.

Optreden Café Goei Volluk te Cuijk

2007-11-03T13:33:00.000+01:00

El Grande , geweldig genoten van jullie muziekspel, een ieder was dik tevreden.
Menig muzikant kwam kijken naar jullie, dit zag ik zo langs het podium.
De sfeer was als vanouds , een soort Jukejoint gevoel , dat is een gevoel dat je alleen kunt kennen als je gegrepen wordt door het Bluesvirus.
Geweldige muzikanten stuk voor stuk, de Blues wordt met passie neergezet, een iedere zijn juiste bijdrage, en uiteraard grensverleggend naar andere muziekstijlen , waarvan de Jazz mijn feestje is , en jullie zeker niet schromen.
Voor mij was dit een feestje waar ik lang naar uit heb gekeken en weer een geweldige beleving was.
Hoodoogang bedankt en tot ziens in Bluesland............

Met dank aan Kees.
Terug te vinden op : Bluesforum.nl

On stage with Jeff Zima (USA)

2007-10-16T19:23:00.001+02:00

Niks dan gelukkige gezichten in het zaaltje en een El Grande die door Jeff even op de bühne mocht om samen 'Hoochie Coochie Man' en de Hoodoogang klassieker 'Sweet Little Cutie Pie' ten gehore te brengen.
http://www.bobtjeblues.com/concertverslagen2007/concertverslag_jeff_zima_12102007.htm

De Kroeg

2007-09-30T16:13:00.000+02:00

Afgelopen avond hebben we weer wat aan vernieuwing gedaan, niet wat betreft nummers maar wel wat betreft geluid. Daar onze nieuwe drummer Raf niet alleen een drummer is maar tevens een goed P/A man hebben wij een extra troef in huis om het geluid haarfijn af te stellen. Het neemt zowat 15 minuten meer in beslag maar het resultaat is dat alles hoorbaar is tot achteraan de kroeg, wat niet altijd evident is met cluboptredens. Omstreeks 21:45 gaan we van start, dat het al een tijd geleden is dat we nog in Leuven of omstreken hebben gespeeld merken we aan het feit dat de kroeg goed vol zit met vele bekende gezichten. Zelfs fans uit Limburg zijn afgezakt om nog eens een optreden van ons mee te pikken, verder enkele organisatoren waar we reeds gespeeld hebben ( Binkom Blues en Blues @ The Attic ) waarvoor onze dank. De kroeg is een gezellig café dat al meer dan 20 jaar bestaat en het publiek is een allegaartje dat houdt van rock tot 70ger jaren disco en natuurlijk blues. Na een eerste set van 1 uur met uitsluitend eigen nummers nemen we even pauze en krijgen we ook al heel wat lovende kritieken. Set 2 start om 23:15h en de kroeg zit overvol tot zelfs mensen die buiten staan te kijken en luisteren. Uitschieters zijn het nieuwe 'Done Me Wrong', het mysterieuze 'You Hoodooed Me' ( met special effect op de zang ) en de klassieker 'Tin Pan Alley'. Gevolg hiervan is dat we tot 2 maal toe worden gedwongen te bissen, alhoewel we dat niet echt als en dwang ervaarden maar eerder als een dankbaar gebaar naar een geweldig publiek. Omstreeks 1h zat het er weer op helaas en mochten we nog meer lovende kritieken in ontvangst nemen. Eén kritiek kwam regelmatig terug, nml. dat onze sound nog meer veranderd is door onze nieuwe drummer Raf, nog meer een eigen sound en dat is dan ook onze doelstelling. Verder ook de vraag van waarom we zo weinig in de buurt en België spelen, tja dat is een vraag die men eigelijk aan organisatoren dient te stellen. Verder wil ik nog even vermelden dat De Ferre weer hard gewerkt heeft de laatste dagen en onze nieuwe site heeft gemaakt die vanaf dit weekend online is.

Photos 2009

2007-09-22T00:57:00.002+02:00

(Click to enlarge)

2007-09-07T15:40:00.000+02:00

NEXT GIG: 29/09/2007 De Kroeg, Leuven

2007-06-27T12:08:00.000+02:00

THE HOODOOGANG
Zaterdag 23 juni 2007 • Willem Tell Bluesclub St. Lenaarts
Als afsluiter van het voorseizoen, dat er eigenlijk geen was na de interne problemen die deze 10-jaar oude club gekend heeft vorig jaar, kregen we nog een denderende avond met muziek uit eigen contreien. Daarom wilde Eddy, de uitbater van deze bluesclub, een norm zetten voor wat vanaf september het publiek zal voorgeschoteld krijgen qua niveau. En geloof me, met The Hoodoogang kon men geen betere keuze gemaakt hebben. Deze band van eigen bodem, met internationale uitstraling en dito repertoire, loste de verwachtingen van een talrijk opgekomen publiek volledig in. Met El Grande in de hoofdrol als zanger/gitarist, een rol die hem op het lijf geschreven is, want hij heeft een stem uit de duizenden, werd hier grandioos bijgestaan door een stel rasmuzikanten de naam Hoodoogang waardig. Ik had deze band vorig jaar al in Schoten aan het werk gezien waar ze in een mum van tijd de zaal op hun hand kregen. Ik moet toegeven dat deze mannen perfect aanvoelen wat hun publiek van hen verwacht. In no-time was ‘den tell’ als vanouds vol ambiance. In de eerste set werd er vooral uit eigen werk getapt, met als opener ‘What About Me’ gevolgd door ‘Going To N.Y.’ en ‘Do You Need Me’, allemaal nummers uit hun laatste cd ‘Hoodoo Deluxe’, die trouwens uitstekende recensies meekreeg destijds. Walter Vos aan de sax, die volgens mij soms iets te nadrukkelijk aanwezig was maar zeker niet storend, beklemtoonde zijn virtuositeit op dit blaasinstrument. De basklanken en drums zaten op één lijn ondanks Raf Devlieghere nog maar pas in dienst is bij deze nieuwe werkgever. Na de pauze zat de sfeer er pas écht in met zeer deugdelijke covers van Tommy Castro en eigen werk uit hun cd ‘Go Ahead ’n Scratch’ waaronder ‘Laptop Boogie’ waar ik een moment kippenvel aan overhield. In dit nummer trad Fernando Neris ook meer op de voorgrond met Strato en lapsteel gitaar. Na een aantal bisnummers zat er weer een bluesavond op die ik beschouw als voor herhaling vatbaar. Vol ongeduld kijk ik uit naar de programmatie van het naseizoen vanaf september. En jij die dacht dat de Willem Tell club geschiedenis was? Danny Ducati Foto’s: © Frank Defossè

Volgende foto's met dank aan Danny Ducati : http://www.motofocus.be/

Next gig

2007-06-24T15:13:00.000+02:00

Garageband Award

2007-06-14T07:32:00.000+02:00

Award: "Do You Need Me?" wins Blues Rock Track of the Day
The Hoodoogang's song, "Do You Need Me?" will be featured as GarageBand.com's Blues Rock Track of the Day on Friday, the 15th of June, 2007.

Award: "What About Me" wins Blues Rock Track of the Day

2007-05-13T13:08:00.000+02:00

Our song "Go Ahead 'n Scratch" will be track of the day today.

Award: "Go Ahead 'n Scratch" wins Blues Track of the Day
The Hoodoogang's song, "Go Ahead 'n Scratch" will be featured as GarageBand.com's Blues Track of the Day on Tuesday, the 15th of May, 2007.

Our song "What About Me" will be track of the day on Garageband.com on may 20th.

Award: "What About Me" wins Blues Rock Track of the Day
The Hoodoogang's song, "What About Me" will be featured as GarageBand.com's Blues Rock Track of the Day on Sunday, the 20th of May, 2007

Congratulations! As a result of some very enthusiastic reviews from GarageBand.com members, "What About Me" will be Track of the Day at GarageBand.com. For 24 hours on Sunday, the 20th of May, 2007 (PST) "What About Me" will be featured on GarageBand.com's Blues Rock front page

2007-04-29T16:12:00.000+02:00

We hebben een nieuwe gangster in de band: vanaf nu zal Raf Devlieghere de taak van drummer op zich nemen in The Hoodoogang als vast lid. Raf heeft zijn pluimen reeds verdiend in meerdere andere blues- & jazzbands zowel in België als Spanje.Fernando en Raf ontmoette elkaar jaren geleden in Spanje waar ze de jazzgroep The Watermelon Quarted vormden. Raf was ook de drummer bij Fernando's Hoochie coochie Men tijdens het jaar 2000.we zijn zeer benieuwd naar de nieuwe arrangementen en sound die Raf zal aanleveren bij The Hoodoogang.Wees wel gekomen Rafke.

"Welcome aboard, Raf!
We have a new gangster in the crew: from now on Raf Devlieghere will take over the task of playing drums within The Hoodoogang as a permanent member. Raf has played in numerous blues and jazz ensembles in both Belgium and Spain. Fernando and Raf met in Málaga, years ago, were they formed a jazz group called The Watermelon Quartet. Raf also joined Fernando's Hoochie Coochie Men during 2000. We are very excited about the new arrangements and sounds that Raf will deliver with The Hoodoogang. Welcome, Rafke!"

Fare You Well

2007-04-29T15:40:00.000+02:00

Het ga je goed Zen Fannoy! Onze drummer Zen Fannoy, heeft besloten The Hoodoogang te verlaten en nieuwe muzikale horizonten te verkennen. Met pijn in ons hart zeggen we Zen vaarwel, we bedanken hem voor de mooie ritmes die hij voor ons creëerde. We wensen hem natuurlijk veel succes in zijn nieuwe avonturen. See you on the road, Zen!

Fare you well, Zen Fannoy!Our drummer, Zen Fannoy, has decided to leave The Hoodoogang for undertaking other musical projects. With pain in our hearts we say goodbye to Zen, we thank him for the beautiful rhythms he created for us and we also wish him lots of success in his new adventures. See you on the Road, Zen!

Photo's @ Tach! Die Kneipe

2007-04-29T14:21:00.000+02:00

here's some pics from last night @ Tach! Die Kneipe in Germany

More pics from last night

2007-04-09T17:52:00.000+02:00

More pics @ http://ladyblue.myphotoalbum.com/albums.php

Ohhh I'm sooo tired...

Hey you there!!

No, I'm not gonna break another string

Look at my new bassguitar people

Listen carefully....

What a sound man

Live @ the café BP Mortsel

2007-04-09T03:12:00.000+02:00

Some pics of last night. More soon on our forum.

A New Hoodoogangster

2007-03-14T12:32:00.000+01:00

Beste bezoekers,
op 13/03/2007 is Fernando Neris papa geworden van een zoontje genaamd Ugo.
We wensen hem, de mama en hun dochtertje Luna dan ook proficiat.

Dear visitors,
on 2006/03/13 Fernando Neris his wife gave birth to a healthy son Ugo.
congratulations to him, the mother andtheir daughter Luna.

foto's van optreden te Bluessociëteit L'Esprit, Rotterdam (NL)

2007-01-21T12:31:00.000+01:00

Links

2007-01-01T22:58:00.003+01:00

For bookings in The Netherlands:

Clubs & Festivals:

Recording Studio:

ART

Bluessites:

Blues Forums:

Other Blues Sites: (in construction)

Contact The Hoodoogang

2007-01-01T01:08:00.003+01:00

Patrick aka El Grande :(Nd,Eng,Dts) +32(0)495/28.08.85

thehoodoogang(at)gmail.com

Geert:(Nd,Eng)+32(0)498/50.19.21

Official Address:
VZW The Hoodoogang
Sint-Jansbergsesteenweg 101 bus 561
B-3001 Heverlee
Belgium

Audio & Video

2007-01-01T00:17:00.004+01:00

You can now listen to all our recordings, complete songs, on line through SoundClick:

Audio:

Hoodoo Deluxe (2006):

Go Ahead 'n' Scratch! (2005):

Live Videos:

The Hoodoogang's Biography

2007-01-01T00:06:00.001+01:00

The Hoodoogang is a Belgian blues band founded in the end of 2002 and well known in the best Benelux blues venues. In a little bit more than two years they have already produced and published three full CD’s, containing only original compositions: Busted Sessions (2004), Go Ahead ‘n’ Scratch! (2005) and Hoodoo Deluxe (2006). These are combined with their own versions of other blues classics, like BB King or Stevie Ray Vaughan, during their powerful live shows.

The Hoodoogang are:

El Grande (shouter)
Fernando Neris (guitar and lap steel)
Geert Zonderman (bass)
Raf Devlieghere (drums).

The Hoodoogang est un groupe de blues belge fondé fin 2002 et assez connu dans les meilleurs clubs du Benelux. En trois ans ils ont déjà produit et publié trois CD comprenant uniquement des compositions originales: « Busted Sessions » (2004), « Go ahead ‘n’ Scratch! » (2005) et « Hoodoo Deluxe » (2006). Durant leurs captivants spectacles ces chansons sont combinées avec leurs propres versions des classiques du blues, du BB King ou Stevie Ray Vaughan, entre outres.

The Hoodoogang c’est:

El Grande (chanteur)
Fernando Neris (guitare et lap steel)
Geert Zonderman (guitare basse)
Raf Devlieghere (batterie).

The Hoodoogang, een belgische bluesband onstaan eind 2002 en nu al vrij bekend bij vele bluesclubs en -festivals in de Benelux. In iets meer dan 2 jaar slaagden ze erin reeds 3 eigen cd’s op de markt te brengen, die enkel en alleen eigen werk bevatten : Busted Sessions (2004), Go ahead ‘n’ Scratch! (2005) en Hoodoo Deluxe (2006). Deze nummers en herwerkte songs van o.a. BB King of Stevie Ray Vaughn krijgt U te horen tijdens hun energieke live concerten.

The Hoodoogang zijn :

El Grande (shouter)
Fernando Neris (gitaar en lapsteel)
Geert Zonderman (bas)
Raf Devlieghere (drums).

A hoodooed biography.

"These four boogie chillums woke up one morning
in summer two thousand and two.
Went down to the crossroads,
somewhere up Louvain town.
Fell down on their knees.
Cried the Lord above for music and,
damn right, there the blues they found.
Now they're rambling on their minds,
drinking muddy waters,
rolling and tumbling,
and smoking dynamite too.
So, don't mess with the kids,
'cause they've got their mojos working
and they'll play the blues for you.
They're gonna make pretty women
jump and shout.
And the world's gonna know
what their blues is all about.
So, if you ain't superstitious
come and hear them wail.
All your musical love will not be in vain.
'Cause they're the Hoodoogang
and everybody knows they're here.
If you ain't understood this story, damn man, you ain't got the blues."

Live @ blues In Schoten

2006-12-31T15:53:00.000+01:00

Best Wishes for 2007

2006-12-25T02:11:00.000+01:00

Thank you

2006-12-12T13:10:00.000+01:00

We like to thank all organisations for bookings us last year.
We willen graag alle organisatie's die ons het afgelopen jaar boekten bedanken.

Special Promotion for Xmas 2006!

2006-11-20T21:14:00.001+01:00

Buy all our three hoodooed CD's for only 30 euro:
Hoodoo Deluxe + Go Ahead 'n' Scratch + Busted Sessions = 30 euro !!!
The (almost) perfect Xmas gift for your beloved ones.

Schoten part II

2006-11-13T11:32:00.000+01:00

Schoten 2006

2006-11-12T12:48:00.000+01:00

Een paar foto's als aperitief...

Blues at the attic 2006

2006-11-11T16:23:00.000+01:00

Een verslag van Sazza:

Rhythm & Blues @ the Attic

Ik was wat aan de late kant en heb hierdoor Gimondi niet kunnen zien.

Maar ik was zeker niet te laat voor de Hoodoogang Ik heb de heren natuurlijk al vaker gezien en de laatste keer was op Swing in Wespelaar. Waar ik tot mijn verassing erachter kwam dat er een vijfde bandlid was toe gevoegd. Walter Vos speelt alt en tenor sax en dat is een goede aanwinst in de hoodoo blues! Het was nogal redelijke stillekes op zolder, maar daar gaven ze niks om. Je kon al voor het optreden merken dat ze er zin in hadden. En dat werd op het podium zeer zeker bevestigd. Het is een ge-oliede machine die zeker niet op diesel loopt. Met openers als What About Me en Going To NY knallen ze er direct in. Swingen was de boodschap. Maar de heren spelen een breed reprtoire. Invloeden vanuit alle windstreken zijn hoorbaar in hun muziek. De vette solo's van Den Ferre en Walter zorgden voor een opzwepende show. Soms appart, maar vaak vonden de heren elkaar en speelde in een prachtige harmonie. Gesteund natuurlijk door de rhythm-sektie van drummer Zen en bassist Geert. De ijzersterke teksten werden goed ten woorde gebracht door El Grande, waarvan ik vind da hij soms wel een wat rauwere stem mag hebben. Maar een nummer als Never Meant To Hurt You is hem wel op het (grote) lijf geschreven. De titlesong van hun tweede album Go Ahead 'N Scratch begint al een klassieker te worden en met Funk Yourself geven de heren aan dat Hoodoo blues van alle markten thuis is. Het biss nummer Help Me hebben ze eruit gegooid en vervangen door een zeer waardige versie van de Allman Brothers Band's Whipping Post. Zoals El Grande zelf zei: Het paste beter bij de hoodoo blues. En daar heeft hij volledig gelijk in.
Sazza :http://echoesazza.spaces.live.com/

Legal Download

2006-11-09T23:38:00.000+01:00

you can download some of our songs legal at this site : http://www.airplaydirect.com/music/bands/11704/

new pics Bluestouch Festival

2006-11-09T22:23:00.000+01:00

We received these pics in the mail today and love to share them with you.

Fernando Plays the lapsteel and El Grande plays his lap too

Blues at the attic

2006-11-09T22:04:00.000+01:00

Afgelopen zaterdag hadden we de eer om te mogen spelen op blues at the attic. Ondanks het vroege uur was de opkomst al vrij goed en zat de sfeer er vlug in.
We mochten rekenen op een dankbaar publiek en organisatie en werden terug geroepen voor een bissnummer. enkele reacties achteraf waren : "jullie hoorden later op de affiche te staan" ; "zowat de enige band op het festival met enkel eigen nummers en nog goede nummers ook" ; "Solide band, goed op elkaar ingespeeld, jullie hebben mij aangenaam verrast" ; "Met zoveel klasse en talent horen jullie hier niet thuis maar op grotere podia."
Via deze weg willen we de organisatie en het dankbare publiek nog eens bedanken.
En vergeet niet, morgen 10 nov. Spelen we op de jazzkroegentocht te Lier en zaterdag 11 nov. op blues in Schoten.
see you there.

some more livepics

2006-11-04T08:38:00.000+01:00

Guy Davis & Roth Patterson

2006-11-02T08:31:00.000+01:00

I really enjoyed the way these guys bring the Delta blues.And it was nice meeting and talking with them.

Pictureslide

2006-10-28T23:58:00.000+02:00

Foto's Bluestouchfestival

2006-10-21T22:32:00.000+02:00

Te lezen in Back to The Roots 57

2006-10-12T10:30:00.000+02:00

THE HOODOOGANG
HOODOO DELUXE
Front Porch Records Hoodoo_003
The Hoodoogang opteert voor multiculturele invulling van hun funky blues. Voor het openingsnummer van hun derde cd strikte de groep de Haïtaanse Mariene Dorcéna. Met haar sensuele stem geeft zij aan de song 'What About Me' een exotische dimensie. In de schoot van de groep zelf is er nog steeds Fernando Neris met Spaanse roots, met daarnaast een inheemse symbiose Waals-en Vlaams Brabant en uit de Antwerpse contreien, nu ook toegevoegd, de vaste saxofonist Walter Vos. Een ideaalvoorbeeld hoe de blues regionale tegenstellingen kan overbruggen. Deze 'Hoodoo Deluxe' klinkt in alle opzichten meer jazzy, wat ik als verrijkend ervaar. Zo dopt gastmuzikant Henk Van der Syp met stem en bluesharp de 'Busted' song in een obscuur Torn Waits sopje en ook 'Her & You' baadt in datzelfde nachtelijk sfeertje. In het swingende 'Slow Down' gaat Walter Vos' sax er a.h.w. alleen van door, vrij flitsend de nacht in. Hoodoo Deluxe bundelt oorspronkelijke nummers, waarvan een achttal op vorige cd's, maar met een nieuw arrangement. Het zigzaggen tussen jazzy tunes, boogie, funk en blues klinkt spontaan. De combinatie van El Grande's viriele stem en het inventieve gitaarspel van Fernando maakt de eigenheid uit van deze swingende cd, met niet te onderschatten de opzwepende ritmesectie van Gette Zonderman en Zen Fannoy. Wat Hoodoo Deluxe zo aangenaam te beluisteren maakt, is dat hier geen ego's aan het werk zijn maar een energiek groepsgevoel. Alleen het slotnummer 'Alles goed' hoefde niet, geef mij maar 'Dirty Girl' ter afsluiting met een instant goedgezind effect.
Mieke Geukens

Bluestouch 2006

2006-10-08T13:46:00.000+02:00

Being the ambassadors of Belgium in the Netherlands was a great honour for us. Then when they announce you as being a band that's going strong in becomming one of the best bluesbands in the Benelux you feel even more flatered. And it even made the pressure a little higher. But we gave a great show and the crowd was more then positive. Goal achieved we may say. Everything was well organised. Good welcomming by the organisation, good food and drinks. Something to do over and over again.

België als enige band mogen vertegenwoordigen in Nederland vonden we al een hele eer. Als ze je dan ook nog aankondigen als een band die hard op weg is om één van de beste bands in de Benelux te worden dan voel je je pas echt vereerd. Daardoor stond er wel wat druk op de ketel maar de verwachtingen werden ingelost. M.a.w. een tent die vanaf de eerste noten goed gevuld zat en naderhand niets dan lovende kritieken. Verder ook een positieve noot voor de organisatie, alles was tot in de puntjes verzorgd. goede ontvangst, behulpzame mensen, lekker eten en drinken in overvloed. Zeker voor herhaling vatbaar.

Live in Binkom 2005

2006-10-05T14:18:00.000+02:00

A small souvenir from last year...

Cd bespreking op Keys & Chords

2006-10-05T10:35:00.000+02:00

Deze bespreking krijg ik net binnen via via en wat blijkt, onze trouwe bluesrecensist Alfons Maes spreekt hier over onze debuut cd Nu ja swat, hij heeft verder een eerlijk beeld geschets en daarover mogen we zeker tevreden zijn. Hier de bespreking:

We hebben ze de laatste maanden niet kunnen ontlopen, want zo goed als op iedere affiche van de Vlaamse festivals prijkte hun naam. En dat was zeker niet misplaatst. Aan de reeds bestaande lay-out werd kort geleden Walter Vos (saxofoon) toegevoegd en dat heeft inderdaad voor een meerwaarde gezorgd. De recentste keer dat ik de jongens aan ‘t werk zag was in Wespelaar op Swing 2006 en ik moet toegeven dat hun act niet slecht was. Er zijn al zoveel Belgische bluesbands die hier en daar hun opwachting maken en dan moet je jezelf kritisch durven opstellen. Bij de bespreking van deze cd hebben ik alle voorkennis overboord gesmeten en de cd zuiver muzikaal ondergaan. Toch even melden dat El Grande en clan er enkele guests hebben bijgehaald. Niemand minder dan Henk Van der Sypt (Last Call) en Tim Verbist (ook nog een vrij jonge nieuweling op de Belgische bluesscène) om er maar enkele op te noemen doen hun duit in het zakje van de productie. Op de sterke opener, ‘What About Me’, (met Marlène Dorvéna) krijgen we als eerste solist Walter op de sax wat prachtig overgaat in het knappe gitaarspel van Fernando Neris. Very catchy nummer zonder al te veel franjes. En als sluiter hebben ze geopteerd voor een Vlaams lied. Je moet het toch maar durven. Voor de rest allemaal acceptabele nummers die echt het patroon blues mogen dragen, maar hè jongens, niet té veel funk aub? Toch wat goede raad meegeven: probeer zo variabel mogelijk nummers te maken. Sommige recensenten durven al snel een label op je kleven en dat is hier niet nodig. ‘Hoodoo Deluxe’ heeft alle criteria om een goed verkoopcijfer te behalen. Inderdaad een swingende en mystieke cd maar hopelijk keert het woord ‘Hoodoo’ zich niet tegen hen. Knap werk en dat voor een debuut! ✪✪✪★★★ Meer info: www.frontporchrecords.co.uk Alfons Maes
Je kan de bespreking hier terug vinden : http://www.keysandchords.com/page112/page115/page113/page114/page114.html

Our first review in a German Magazine

2006-10-04T14:18:00.000+02:00

Ok, we're very proud to show you our first review in a German magazine, not just a magazine but the one and only Bluesnews.
I hope someone can deliver us a english or dutch translation.
but let us not make you wait any longer......read the german issue already : click on it to enlarge

Time to say thanks

2006-10-03T11:17:00.000+02:00

After 4 years of hard work we think it's time to say some thanks to people that helped us achieve where we are now.
therefor thanks to :
Artsound (where it all began),Kid Vantienen, 't Kapelleke, La grain d'orge, BLAST, Meensel Blues, Bo Brocken, Beau de l'Air Rhythm & Blues Café, Blues Oan Daa Stoazze, Marcel Bouillon, Binkom Bluesfestival, Swing Wespelaar, Bobtje, Rootstime, Mieke Geukens, Ubrt, Steven Verhoeven, Rob de Fries, Henk Van Der Sypt, Marlène Dorcéna, Ilias Scotch, Joachim Meese, Boogie Walter, Tim Verbist and last but not least our wives and family's and our fans who support us all the way.
Next year we gonna celibrate our 5th anniversery so if you have any idea's just let us know.
And don't forget ..........We're Hoodooing the blues for you !!!!

Bluesnews Magazine

2006-09-25T14:46:00.000+02:00

Volgende maand kunnen jullie lezen wat Duitsland zegt over onze laatste cd. En dit in het Bluesnews Magazine. http://www.blues-news.de

2006-09-25T14:34:00.000+02:00

Op 7 oktober hebben we de eer België te vertegenwoordigen op het Bluestouch Festival te Oss. Hopelijk komen we daar nog landgenoten tegen.

Duvel Four Bar Bluesfestival

2006-09-16T14:29:00.000+02:00

het was voor ons een hele eer om deze driedaagse af te sluiten. We werden hartelijk ontvangen door de eigenaar en medewerkers van De Keulse Kar en door het publiek. Blues leeft wel degelijk in Den Bosch, dat hebben we daar mogen ervaren. Moe maar voldaan keerden we omstreeks 2:30h huiswaarts. Op naar 7 oktober waar we België mogen vertegenwoordigen op het Bluestouchfestival te Oss(NL)

Petite-Chapelle

2006-09-16T13:35:00.000+02:00

Een unieke ervaring was het. Een klein (petit) gezellig dorpje 200 meter van de Franse grens ( onze bassist slaagde er zelfs in even Frankrijk binnen te rijden ). Gezellige tent en warm publiek dat nog eens opgewarmd werd door de Billy-Blues-Band ( een lokale band waarvan mij vooral de mooie pianiste is bijgebleven ). Omstreeks 22:30h was het dan de beurt aan ons ( helaas zonder Saxman Walter daar die plat ligt met z'n rug ). Met toch wel enige twijfel( kunnen we het nog met z'n 4ren zoals vroeger?) bestegen we de stage. Vanaf de 1ste song zat het vuurwerk erin en ging het publiek uit de bol. Het is werkelijk een feest voor The Hoodoogang om te zien hoe het publiek ons daar in Wallonië op handen draagt. Het geheel resulteerde in een lang gerokken bis en we verlieten de stage met een massaal boe-geroep omdat we niet nog eens mochten terugkomen. Het eten( ajuinsoep voor de liefhebbers, blinde vink met mixed salade en frieten en wijn,bier etc in overvloed) achteraf was prima. Na ons sloot Bouldou and The Sticky Fingers af. Dit is een Rolling Stones Tribute band. Klasse gebracht en de zanger leek als 2 druppels water op diene breedsmoelkikker van The Stones. Moe maar voldaan reden we omstreeks 1:20h richting huis en omstreeks 4:20 kroop ik in m'n warme bedje. Voor herhaling vatbaar.

The Hoodoogang, publiekstrekker op The Night Before

2006-09-02T16:09:00.000+02:00

De kranten liegen er niet om, Nederland dweept met The Hoodoogang om massaal publiek te lokken.

Nog meer foto's

2006-08-30T13:00:00.000+02:00

Ook Michel Verlinden was aanwezig met zijn fototoestel te Wespelaar.
Klik hier voor nog meer foto's : http://www.pbase.com/sjel

Pics by Jassepoes

2006-08-29T19:11:00.000+02:00

New pics, made by Jassepoes have been added to our picturesite @ http://foto.telenet.be/TheHoodoogang

our visit Jassepoes @ http://www.jassepoes.be

Foto's The Hoodoogang

2006-08-27T15:51:00.000+02:00

In de toekomst kan U hier ook vele foto's van onze optredens terugvinden.

In the future you can find pics of our gigs on this site.

http://foto.telenet.be/TheHoodoogang

Recensie "Hoodoo Deluxe"

2006-08-24T08:14:00.000+02:00

Here's another recensie in French and also translated in dutch

Hier nogmaals een recensie in Frans en eronder vertaalt.

"What about me?" ouvre la plaque. Le rythme est vif et soutenu. Le chant est partagé entre El Grande et Marlène Dorcena, une Haïtienne à la voix veloutée, sensuelle et troublante. Dès qu’il en a l’occasion, Walter Vos s'évade, en concédant un puissant solo de saxophone, ne cédant le relais qu’aux cordes de Fernando Neris. Ilias Scotch (NDR : un membre de Milk Cream & Alcohol) s'assied derrière les claviers de l'orgue Hammond et balise "Do you need me?" sur un mode légèrement funky. Le tempo syncopé fleure bon l’exotisme des Caraïbes. Soutenu par la trame rythmique élaborée par Geert Zonderman et de Zen Faunoy, l'ensemble s'emboîte parfaitement. C’est le moment choisi par les solistes pour s'éclater. Et lors de cet exercice de style, Ilias, Walter et Fernando sont parfaitement au point! Le Hoodoo Gang a eu le nez creux en conviant quelques amis à participer à la nouvelle mouture de leurs morceaux. Non seulement, ces collaborateurs étoffent la solution sonore, mais ils apportent de l'épaisseur au son, sans pour autant dénaturer le climat général de l’ensemble. On a ainsi droit au concours de Henk Van der Sypt, le leader de Last Call, au chant pour "Busted". Il y ajoute, en outre, quelques lignes d'harmonica ; ce qui a le don d'émoustiller Mr Vos dont le saxophone ne tient plus en place. Le tempo s'accélère, mais il est gorgé de swing. El Grande chante "Go ahead 'n' Scratch!". Au cœur de cette structure particulièrement jazzyfiante, les solistes improvisent sur fond d'orgue Hammond. Dans ce contexte, Walter Vos et Fernando Neris se révèlent brillants. "Her & you" ouvre une parenthèse roots. Un blues qui puise ses influences aux sources mêmes du style ; et très exactement dans le Delta du Mississippi. Néris a sorti son bottleneck. Van der sypt se réapproprie le chant d'un timbre décidément grave, tout en soufflant dans un harmonica acoustique parfaitement adapté à cette atmosphère. Et le meilleur est encore à venir ! Tout d’abord lors de l’explosif "Slow down". Mr Vos est vraiment à l’aise tout au long de cet elpee. Mais sur cette compo, il se révèle déterminant. Et notamment lorsqu’il se met à disserter avec Walter Otte des Boogie Workers, un autre invité réputé pour son style nerveux et créatif. "Goin' to NY" propage un swing brûlant. La section rythmique soutient parfaitement l'ensemble et sert de rampe de lancement à un solo de très bonne facture concédé à la six cordes par Joachim Meese (NDR : un autre invité qui milite habituellement chez le Solid Jive). Et cette intervention est à nouveau très complémentaire avec le saxophone de Vos capable de produire les meilleurs effets, au sein d’une musique à haute densité. Un dernier invité guitariste entre en scène Tim Verbist (NDR : il drive le Tim's Blues Combo). Armé de sa slide, il irradie une autre plage bien rythmée : "Sweet little QT pie". Et derechef, la même combinaison magique entre les deux instrumentistes se reproduit. Le quintet de base se réserve le reste de la plaque. Tout d’abord "Funky yourself", un R&B speedé qui ne manque pas d’intérêt. Ensuite le funk détonant "How do you do", un fragment qui tire parti au maximum de tous les solides atouts du combo. Swing et jazz se conjuguent en toute délicatesse pour épauler El Grande tout au long d’"Ain't nothing wrong". Le R&B et le funk se bousculent pour assurer la mise en valeur de "Dirty girl". Evoluant sur un mid tempo, "Ain't gonna be your fool" émarge au blues jazz. Et en final, Hoodoogang se fend d’un divertissement chanté dans la langue de Vondel : "Alles goed?". Franchement, après avoir commis un tel album, cette formation belge peut attaquer le marché international. Elle risque même de supplanter bon nombre de formations étrangères du style… Bron: http://www.musiczine.net/hoodoo_gang_the_hoodoo_de_luxe_The%20Hoodoo%20Gang-cd-a-1-c-5486.html

De vertaling

“What about me?” is de opener van de schijf. Het ritme is fel en ondersteunend. De zang wordt verdeeld tussen El Grande en Marlène Dorcena, een Hawaïaanse met een fluwelen stem, sensueel en verwarrend. Zodra hij er de kans toe krijgt, ontsnapt Walter Vos, toegevend aan een krachtige saxsolo, om dan afgelost te worden door de snaren van Fernando Neris. Ilias Scotch (nvdr: een lid van Milk Cream & Alcohol) neemt plaats achter het Hammondorgel en bakent “Do you need me?” op een lichtjes funky manier af. Het syncope tempo beroerd het exotisme van de Caraïben. Ondersteund door de ritmische inslag die uitgewerkt wordt door Geert Zonderman en Zen Faunoy, is dit geheel een perfect geoliede machine. Dit is het uitgelezen moment voor de solisten om los te barsten, en tijdens deze stijloefening zijn Ilias, Walter en Fernando op hun best. De Hoodoogang heeft er de neus voor gehad om enkele vrienden uit te nodigen om deel te nemen aan deze nieuwe mal voor hun nummers. Niet alleen maken deze medewerkers de sound voller, maar ze brengen ook desiteit in de klank, zonder echter het algemene klimaat van het geheel te vervormen. Henk Van der Sypt, de leader van Last Call, ondersteunt de zangpartij van “Busted” en voegt er tevens een paar streepjes harmonica aan toe waarmee hij de saxofoon van Mr Vos uitdaagd tot deze bijna niet meer stand houdt. Het tempo wordt versneld, maar is doordrongen door swing. El Grande zingt “Go ahead ‘n’ Scratch!”. In het hart van deze uitzonderlijk jazzy structuur improviseren de solisten op een achtergrond van Hammondorgel. In deze context tonen Walter Vos en Fernando Neris zich briliant. “Her & You” opent vervolgens een roots-zijluik. Een blues die zijn invloed put in de oorsprong van deze stijl; en wel precies in de Delta van de Mississipi. Neris heeft zijn bottleneck bovengehaald en Van der Sypt eigent zich de zang terug toe met een uitgesproken laag timbre, ondertussend blazend in een acoustische harmonica die perfect past bij deze atmosfeer. En het beste moet op dat moment dan nog komen! Eerst en vooral tijdens het explosieve “Slow down”. Mr. Vos is werkelijk volledig op zijn gemak doorheen heel deze LP, maar in dit tempo neemt hij een beslist bepalende rol op zich, en des te meer wanneer hij begint uit te weiden met Walter Otte van de Boogie Workers, een andere genodigde die bekend staat voor zijn nerveuze en kreatieve stijl. “Goin’ to NY” propageert een brandende swing. De ritmesectie ondersteunt perfect het geheel en dient als lanceerbasis voor een bijzonder sterke solo toegekend aan de zes snaren van Joachim Meese (nvdr: een andere genodigde die gewoonlijk bij Solid Jive strijdt). En deze interventie is opnieuw zeer complementair met de saxofoon van Vos die in staat is de beste effecten te bereiken in het hart van deze muziek met hoge dichtheid. Een laatste genodigde komt op het toneel in de persoon van Tim Verbist (nvdr: hij is de spil van het Tim’s Blues Combo). Gewapend met zijn slide bestraalt hij een andere zijde van dit ritmische strand: “Sweet little QT pie”. En opnieuw herhaalt de magische wisselwerking tussen de twee instrumentalisten zich, waarna het basiskwintet de rest van de cd voor zijn rekening neemt. Eerst komt “Funky yourself”, een speedy R&b die zeker de aandacht trekt. Dan komt de ontploffende funk van “How do you do”, een fragment die alle sterke kwaliteiten van de combo tot hun maximum brengt. Swing en jazz voegen zich nadien delicaat samen ter ondersteuning van El Grande doorheen heel “ Ain’t nothing wrong”. R&B en funk vechten om de waarde van “Dirty girl” te mogen verzekeren, waarna, op een mid-tempo evoluerend, “Ain’t gonna be your fool” ontspringt aan de blues jazz. En om te eindigen brengt de Hoodoogang ons een afleiding gezongen in de taal van Vondel: “Alles goed?”. In alle eerlijkheid, na dit album geconsummeerd te hebben, kan ik aleen maar stellen dat deze belgische formatie absoluut klaar is om de internationale markt te veroveren. Ze riskeert zelfs een groot aantal buitenlandse formaties in dezelfde stijl te overtreffen...

Swing Wespelaar 2006 part 2

2006-08-21T00:34:00.000+02:00

Met dank aan Johan (Binkom Blues)
Thanks to Johan (Binkom Blues)

Swing Wespelaar 2006

2006-08-20T23:28:00.000+02:00

Hier een eerste foto met dank aan Rob De Fries. Binnenkort volgen er meer.

Here a first picture thanks to Rob De Fries. More pics soon.

The Hoodoogang go's TV

2006-08-13T11:18:00.000+02:00

Volgende week mag U The Hoodoogang verwachten op ROB TV Leuven.
Vanaf donderdag 18:45h

Next week The Hoodoogang will be appearing at ROB TV Leuven.
Starting thursday at 6:45 pm

2006-08-09T19:09:00.000+02:00

Enkele momentopnames van de Polifonics :http://www.polifonics.be

Recencie Stage muziekmagazine

2006-08-01T13:55:00.000+02:00

Foto's van ons bezoek aan Bluestime

2006-07-30T20:24:00.000+02:00

We zijn zeer warm en hartelijk ontvangen vorige vrijdag in Stein tijdens het bluesprogramma Bluestime.
http://www.omroepstein.nl/

Photos from the concert at Beleuvenissen 2006

2006-07-27T15:50:00.000+02:00

New Guestbook * * * Nieuw gastenboek

2006-07-26T02:35:00.000+02:00

Because of the spam lately in our guestbook we're moving to a new one :
door de aanhoudende spam schakelen we over naar een ander gastenboek : http://www.i-net.be/gboek/gastenboek.php?gname=g17200626844&optie=new

The Hoodoogang op LOS Radio in Stein

2006-07-25T12:26:00.000+02:00

OP 28 juli kan U onze muziek en een interview horen op LOS Radio in Stein (NL) tijdens het programma Bluestime. Dit alles van 20h tot 21h.

Don't Forget

2006-07-11T17:29:00.000+02:00

This friday we'll be performing at the Beleuvenissen in Leuven. You can see and hear us at de Vismarkt. We sure hope to see you there.

Bespreking Hoodoo Deluxe bij Bobtje

2006-07-03T09:59:00.000+02:00

Hoodoogang (the) - "Hoodoo Deluxe": Full-cd - BE

Een band waar we naar mijn mening nog heel wat van gaan horen is ongetwijfeld de Hoodoogang. Deze jongens afkomstig uit het Belgische Limburg, hebben in een vrij korte periode van bestaan, al één demo en twee cd's uitgebracht. Hun nieuwste geesteskind Hoodoo Deluxe, is dus al hun derde op rij.

De reden naar het waarom de band heeft geopteerd om er een hele sliert bekende-en minder bekende Belgische bluesartiesten bij te halen, is mij onbekend. Maar hoeven we dit al te weten? Feit is dat hun inbreng - als is de band op zichzelf wel volwassen genoeg - de Hoodoosound naar nog hogere regionen tilt. De inbreng van Hammondspeler Ilias Scotch (Milk, Cream & Acohol) in ondermeer 'Do You Need Me' is zondermeer geslaagd te noemen.

Een heel authentieke bluessound, zeg maar een pareltje in zijn soort, vinden we terug in 'Her & You' waarin Henk Van der Sypt (Last Call) schittert. Mijn absolute favoriet (klinkt heel ritmisch en vervuld van een krankzinnig perfecte groepsound) is het swingende nummer 'Slow Down'. De inbreng van Walter Otte (Boogie Workers) zal hier wel niet vreemd aan zijn. Verder vinden we nog de Haïtiaanse zangeres Marlène Dorcéna, Joachim Meese (Solid Jive) en Tim Verbist (Tim's Blues Combo). Ook zij hebben een onuitwisbare stempel op dit album gedrukt.

Maar uiteraard blijft het hem gaan om de jongens van de Hoodoogang. Gitarist Fernando al of niet op slide, blueschouter El Grande en de sublieme ritmesectie met drummer Zen Fannoy en bassist Geert Zonderman bewijzen keer op keer dat ze wel degelijk uit het goede blueshout zijn gesneden. Een niet onbelangrijk element is dat ik heel diep onder de indruk ben van nieuwkomer Walter Vos (ex-Bad Blues, ex- Swingbee). Met zijn saxklanken imponeert hij als de beste. Een prachtig voorbeeld van zijn kunnen is de opener 'What About Me', trouwens een nummer waar de gensters van af vliegen.

De Hoodoogang staat intussen bekend als een heel geestdriftige live band. Met Hoodoo Deluxe bewijzen ze dat ook studiowerk tot prachtige resultaten kan leiden. Met andere woorden: Belgische topklasse!

Bron: www.bobtjeblues.com

"Hoodoo Deluxe" Blues CD juli 2006 bij Jassepoes

2006-06-29T15:13:00.000+02:00

The Hoodoogang: Hoodoo Deluxe

Met deze derde CD (ze komen snel na mekaar !) gáát de Hoodoogang voor een podiumplaats op de vele festivals die onze lage landen rijk zijn. Uitgebreid met vijfde bandlid Walter Vos (ex Bad Blues en ex Swing Bee) aan saxen, verruimen ze hun mogelijkheden en het is een plezier om vast te stellen dat hij dat enthousiast en op heel overtuigende wijze doet. Deze schijf, die voornamelijk reeds bestaand werk bevat, moet twijfelaars over de streep halen… deze band is here to stay en wenst vooral meer podiumwerk, hetzij in originele bezetting, hetzij idem dito maar dan met occasionele uitbreidingen zoals een Ilias Scotch (Milk, Cream & Alcohol) aan Hammond of anderen, want het is The Hoodoogang menens !

Zo draven er ook heel wat guest stars op in deze productie. Naast Ilias vinden we ‘Boogie’ Walter Otten (Boogie Workers), Joachim Meese (Solid Jive), Tim Verbist (Tim’s Blues Combo) en Henk Van der Sypt (Last Call & vanalles) terug op één of meerdere tracks en zelfs uit Haïti wordt de ‘Hoodoo’ als het ware aangestookt door singer Marlène Dorcéna.

Zij zet alvast het vuur in ‘What about me’, zonder twijfel één der successongs afkomstig uit de vorige CD. Dan is het de beurt aan Ilias Scotch om ‘Do you need me’ uit 2003 met een smeuige Hammondsound nieuw leven in te blazen. Mooie solo van Walter en laten we toch vooral niet vergeten om ook gitarist Fernando Neris te loven want hij bepaalt toch voor een groot stuk de ‘Hoodoosound’ Dat heeft vooral te maken met het feit dat de meeste songs door Fernando bijeengeschreven zijn…’Busted’ , afsluiter van eersteling ‘Busted Sessions’ is een jazzy parel waar onze Spaanse vriend zich beperkt tot wat jazzy licks en Henk Van Der Sypt resoluut het stuur grijpt. Dat Walter Vos hier een belangrijke medespeler is dankzij zijn saxy uithalen staat buiten kijf. Voeg hier de vettige mondharmonica en de waarachtige vertelstijl van Henk aan toe en je hebt een kei van een track ! (al moet gezegd dat ‘Busted’ uit de eerste CD zéker met evenveel overtuiging werd neergezet door El Grande) Hele sterke song !

‘Go Ahead ’n Scratch’, titelnummer van de vorige schijf zet de swingers op de vloer en ook hier hebben we graag de sax van Walter er bij. De Hammond van Elias refereert naar danspaleizen… Blues ? Jawel hoor, met ‘Her & you’, slidegitaar van Fernando incluis en niet te vergeten de smoelschuiver en zangpartij van Henk weerom…

’ Slow down’ daarna is geen trage, maar wel een uitgesponnen vluggertje, swing your thing dus en laat ons dan maar meteen ook de loftrompet steken voor een ritmesectie die inleidt en alles mooi in de maat houdt. Zen Fannoy aan drums en Geert Zonderman aan de elektrische bass zijn de stille werkers. Stil maar steeds correct, niet kaal maar wel zonder overbodige franje. El Grande knipt de vingers en is very cool, zingt viriel en daar bovenop krijgen we een gitaarsolo van ‘Boogie’ Walter. Die klinkt dan weer heel anders dan de zingende gitaar van Joachim Meese op ‘Goin’ to NY’ Joachim is heel sterk en brengt een schitterende solo waar Walter Vos graag aanhaakt. Shufflegewijs gaat dit feestje goed uit de bol wanneer ook nog de gitaren van Fernando en Joachim in duel gaan ! Hebben we dan al de gasten gehad?...Bijna, want Tim Verbist gaat op ‘Sweet little QT Pie’ eerst nog op de zijn vertrouwde manier slidegewijs met de gitaar om. De sax, Hammond en samenzang maken hier het feest kompleet. Fernando omringt het geheel met zijn zweverige gitaarlicks. Mooi ! En daarmee hebben we het vertrouwde werk gehad.

‘Funk yourself’ is de eerste nieuwe song op ‘Hoodoo Deluxe’ en meteen treedt ook Fernando meer op de voorgrond. Die krijgt echter weerwerk van Walter die zich naadloos in de groep ingepast heeft, dat is duidelijk ! ‘How do you do’ is cool met bijwijlen mooie samenzang en een funky rhythm. ’Ain’t nothing Wrong’ gaat daarna shufflegewijs met de wind in de haren in open cabriolet langs de strandboulevards en ‘Dirty Girl’ kan je daar in de late nacht/vroege ochtend wel tegenkomen. De band is warm gespeeld, de Zenne drumt funky en de Gette draait daar speels tussen…Spijtig genoeg heeft ‘Ain’t Gonna Be Your Fool’ buiten de lekkere saxsolo niet zo veel voor te stellen en komen we een beetje in mineur aan ‘Alles Goed?’, de afsluiter. Dat is er eentje in’ t Nederlands Vlaams maar wel cool. De deukhoed staat daarbij wat scheef op het hoofd, hemd drie knopen los en de handen losjes in de wijde broek…Leuk,dat wel maar geen hoogvlieger…

En de CD in z’n geheel dan? Een absolute meevaller zeker wat het oudere werk betreft en waar The Hoodoogang toont dat zij nu in deze uitgebreide bezetting, met Walter Vos erbij, klaar zijn voor méér. Talent genoeg in huis om verder te gaan ! Beleef hen vooral live, bvb. deze zomer op de festivals !

Bron: www.jassepoes.be

2006-06-29T11:05:00.000+02:00

CD van de Maand Juli 2006
op Bluezy - radio Ridderkerk (NL)

"Hoodoo DeLuxe"- The Hoodoogang (Front Porch Records).

http://www.thehoodoogang.com/

http://www.frontporchrecords.co.uk/

http://www.radioridderkerk.nl

JASSEPOES was er bij op de CD-release in de Beau de l'air in Hamme !

2006-06-26T17:19:00.000+02:00

15 juni , zo rond 20.00 hr. maak ik voor de eerste keer (shame on me !), kennis met de ‘Beau de l’air’, homeplace van de mannen van ‘Blues oan daa Stoazze’, ‘de ‘manne die hie de gaas doen branne’ . De bluesvrienden van Hamme dus en tevens organisatoren van het gelijknamige festival dat dit jaar doorgaat op 4-5-6 augustus. Be there ! ’Den Beau’ is een bruin café, genre ‘Blauwe Wolk’ van de Morre in Zottegem ,maar hier staan sympathieke Jo en Kat dan achter en voor den toog. Altijd in de weer voor de klanten, die stilaan de kroeg innemen want ‘Ho !’, The Hoodoogang is hier vriend aan huis en dus is deze keet vanavond de terechte keuze voor de CD voorstelling van ‘Hoodoo Deluxe’, de derde schijf in amper iets meer dan 2 jaar van deze ambitieuze bluesband.

El grande vinden we met nieuwkomer Walter Vos (ex Bad Blues en ex Swingbee) aan een tafeltje. Fernando Neris zit met Zen Fannoy aan de koffietafel en even later is daar ook Geert Zonderman om de HoodooGang ,in z’n vaste bezetting althans, kompleet te maken. Gasten Ilias Scotch (Milk, Cream & Alcohol), en Joachim Meese (Solid Jive) zullen hen in de loop van de avond vervoegen… Boogie Walter ( Boogie Workers) is geëxcuseerd, Henk Van der Sypt (Last Call) zal het vanvond niet halen, net zo min als Tim Verbist (Tim’s Blues Combo) en nee…ook Marlène Dorcéna, guest vocals op de CD zag het echt niet zitten om voor één nummer te komen overvliegen uit Haïti…Misschien maar goed zo want het krappe podium biedt nu wel plaats om alles op te stouwen, maar veel ruimte schiet er echt niet over voor stagecapriolen.

Goed halftien gaan we dan van start met een voorstelling die de pauze laat voor wat ze anders zou zijn : spelbreker in een stomende set die vlot nieuwe nummers aan ouwere rijgt.Er wordt begonnen met ‘What about me’ , succestrack uit de vorige CD en daarna volgen bekende en nieuwere songs in hoog tempo mekaar op. ‘You hoodood me’, een intrigerende song, bevalt me steeds meer en ook Walter Vos aan tenor en altsax als ultieme sparringpartner voor vingervlugge Fernando aan de gitaren blijkt in de praktijk heel overtuigend te werken. Duelleren wordt er niet echt gedaan, soli vullen mekaar wel mooi aan. Er is een duidelijke muzikale verstandhouding en Walter is in z’n nopjes. Wanneer later op de avond, voor een vermeende pauze, Elias zijn Roland tot Hammond dwingt en ook Joachim Meese de snaren beroert is het feest kompleet. Fernando komt dan op de proppen met z’n lapsteel dinges en The Hoodoogang sound vult alle kieren en spleten in het café ! De stemming zit er goed in !

El Grande,shouter/zanger overziet goedkeurend vanuit zijn centrale (onderbelichte) plaats op het podium het enthousiaste publiek en bezwete kompanen en geeft alle medespelers hun terechte aandeel in het geheel. In één ruk gaan we zo via jazzloopjes, rock ’n funk en boogie naar een swingend einde en daarna voor een dankbare bis nog es met z’n allen op het podium…

Een avond die is zoals later na beluistering ook de nieuwbakken CD blijkt te wezen : in hoog tempo haast ononderbroken ambiancegewijs naar het einde ! In deze zomermaanden nog op diverse festivalpodia te smaken in België en Nederland !

Bron: Jassepoes, www.jassepoes.be

Hoodoogangsters in Holland

2006-06-23T14:07:00.000+02:00

For promotion of the 3th CD some bandmembers went to Bluezy Radio in Holland.

Bespreking Hoodoo Deluxe in Roots Time: CD van de maand

2006-06-19T16:54:00.000+02:00

Ondanks het feit dat chauvinisme ons vreemd is, besteden we graag aandacht aan muziek van eigen bodem. Dit echter wel zonder ook maar één concessie te doen. Voor het derde album "Hoodoo Deluxe" van The Hoodoogang hoeven we ook geen concessies te doen, want de nieuwe cd van deze misterieuze band is een plaat die zich kan meten met die van de internationale concurrentie.

Maar zou het kunnen dat The Hoodoogang met "Hoodoo Deluxe" een nieuwe weg is ingeslagen. Niet muzikaal, neen, want ook nu weer spat de Westcoast blues over traditionals naar enkele mooie lapsteel songs als vanouds uit de boxen. Maar voor het eerst hebben we het gevoel dat de groep ook in de studio de geestdrift te pakken heeft gekregen die van de optredens afstraalt: de vorige platen van the Hoodoogang werden altijd overschaduwd (nou ja, kniesoren dat we zijn!) door het gevoel dat het 'live allemaal nog veel beter was'.

Op "Hoodoo Deluxe" is een legertje gastartiesten in de weer met de veertien songs, en toch klinkt de plaat als een onwrikbaar geheel. En als het lillende bewijs dat blues van alle tijden en gezindten is en - in de juiste handen gelegd - moeiteloos aansluiting vindt bij ouwe rhythm and blues, jazz, boogie, swing en u. Het maakt dan niet uit wie de producers waren, al gebeurden de opnames op twee verschillende locaties: Jean-Pierre Kerkhofs is verantwoordelijk voor de songs 1 tot 9 (opgenomen in maart 2006 in de ArtSound Studios te Houthalen-Helchteren) en Jean-Paul Gerard was de man achter de knoppen in januari 2006 in de NoHype Studio te Saint-Georges S/M, voor de overige nummers.

"Hoodoo Deluxe", coole titel, en geen woord van gelogen. The Hoodoogang vliegen erin vanaf het eerste nummer en na bijna precies een uur houden zij het voor gezien. Het is dan ook niet voor niks hun beste album tot nu toe. Hun vorige cd's, "Go Ahead And Scratch" (2005) en "The Busted Sessions" (2004) leverden The Hoodoogang vele lovende woorden. Al was er een hele heisa ontstaan over de cover van "The Busted Sessions", maar dat is een heel ander verhaal. "Hoodoo Deluxe" is een cd die, hoe onopgesmukt ook, niet detoneert met "The Busted Sessions" en mij bovendien sneller in z'n greep had dan "Go Ahead And Scratch". En nu is er dus die nieuwe, en laten we de plot van deze bespreking maar meteen weggeven, uitstekende "Hoodoo Deluxe".

Shouter El Grande wordt nog steeds begeleid door de prachtige gitaargeluiden van Fernando Neris, zijn verbluffende gitaarspel met soms onverwachte jazzy licks, jaagt de songs vooruit, en El Grande laat er met plezier zijn herkenbare stem tegen aanschurken (in de ballads) dan wel opbotsen (in het handvol pittige bluesrockers). Naast de gekende ritmesectie, Gert Zonderman op bas en Zen Fannoy op drums, heeft saxspeler Walter Vos (ex Bad Blues) de band vervoegd en dat geeft aan de band een volledig andere dimensie, alsware een natuurlijke alliantie.

Acht eerder opgenomen nummers werden opgepoetst en zes nieuwe nummers werden hieraan toegevoegd, beginnende met "What About Me?", een duet tussen El Grande en Marlène Dorcéna, die er meteen plankgas tegenaan gaan. Ook op deze cd is de songwriting van F.Neris, wederom zijn forte, zijn veelzijdigheid die wortels hebben in de Amerikaanse juke joints. Het zal nauwelijks een troost zijn dezer dagen, maar het levert wel songs op die hun sappen trekken uit blues, jazz en swing en uit hun onderlinge flirts en vrijpartijen ontstaan nummers als "Do You Need Me" met Ilias Scotch (Milk, Cream & Acohol) op Hammond, "Do You Need Me" en "Her & You" met stevig harpwerk van Henk Van der Sijpt. Maar ook de andere gastgitaristen, Boogie Walter (Boogie Workers) in "Slow Down", Joachim Meese (Solid Jive) in "Goin' to NY" en bottleneck speler TimVerbist (Tim’s Blues Combo) in "Sweet Little QT Pie" maken van deze gave plaat een waar feest.

Kortweg: "Hoodoo Deluxe": Rasperige stem, lekkere hooks, funky grooves, volwassen teksten, hoge herkenningsfactor, songs die zich meteen onder de hersenpan vastzetten en daar blijven hangen. Voor de rest: blues-kickplaatje van de maand!

Bron: http://www.rootstime.be/

2006-06-18T09:39:00.000+02:00

Toch wel iets om trots op te zijn... Something to be proud of... Hoodoo Deluxe = CD tip of the month on rootstime.be

http://www.rootstime.be/

More Photos

2006-06-11T09:39:00.000+02:00

Here some more photos with thanks to http://spaces.msn.com/bluespassion/photos/

CD Voorstelling

2006-06-08T21:47:00.000+02:00

Leg alvast een knoop in je zakdoek of agenda want donderdag 15 juni is het zover. Dan mag je LIVE komen genieten van onze nieuwe CD "Hoodoo Deluxe" in de gezellige Oost Vlaamse Juke Joint Beau De L' Air te Hamme. http://www.geocities.com/beaudelairblues/beaudelair_blues.html

CD Recentie "Hoodoo Deluxe",

2006-06-08T12:39:00.000+02:00

"Hoodoo Deluxe" Blues CD juli 2006 bij Jassepoes
The Hoodoogang: Hoodoo Deluxe
Met deze derde CD (ze komen snel na mekaar !) gáát de Hoodoogang voor een podiumplaats op de vele festivals die onze lage landen rijk zijn. Uitgebreid met vijfde bandlid Walter Vos (ex Bad Blues en ex Swing Bee) aan saxen, verruimen ze hun mogelijkheden en het is een plezier om vast te stellen dat hij dat enthousiast en op heel overtuigende wijze doet. Deze schijf, die voornamelijk reeds bestaand werk bevat, moet twijfelaars over de streep halen… deze band is here to stay en wenst vooral meer podiumwerk, hetzij in originele bezetting, hetzij idem dito maar dan met occasionele uitbreidingen zoals een Ilias Scotch (Milk, Cream & Alcohol) aan Hammond of anderen, want het is The Hoodoogang menens !
Zo draven er ook heel wat guest stars op in deze productie. Naast Ilias vinden we ‘Boogie’ Walter Otten (Boogie Workers), Joachim Meese (Solid Jive), Tim Verbist (Tim’s Blues Combo) en Henk Van der Sypt (Last Call & vanalles) terug op één of meerdere tracks en zelfs uit Haïti wordt de ‘Hoodoo’ als het ware aangestookt door singer Marlène Dorcéna.
Zij zet alvast het vuur in ‘What about me’, zonder twijfel één der successongs afkomstig uit de vorige CD. Dan is het de beurt aan Ilias Scotch om ‘Do you need me’ uit 2003 met een smeuige Hammondsound nieuw leven in te blazen. Mooie solo van Walter en laten we toch vooral niet vergeten om ook gitarist Fernando Neris te loven want hij bepaalt toch voor een groot stuk de ‘Hoodoosound’ Dat heeft vooral te maken met het feit dat de meeste songs door Fernando bijeengeschreven zijn…’Busted’ , afsluiter van eersteling ‘Busted Sessions’ is een jazzy parel waar onze Spaanse vriend zich beperkt tot wat jazzy licks en Henk Van Der Sypt resoluut het stuur grijpt. Dat Walter Vos hier een belangrijke medespeler is dankzij zijn saxy uithalen staat buiten kijf. Voeg hier de vettige mondharmonica en de waarachtige vertelstijl van Henk aan toe en je hebt een kei van een track ! (al moet gezegd dat ‘Busted’ uit de eerste CD zéker met evenveel overtuiging werd neergezet door El Grande) Hele sterke song !
‘Go Ahead ’n Scratch’, titelnummer van de vorige schijf zet de swingers op de vloer en ook hier hebben we graag de sax van Walter er bij. De Hammond van Elias refereert naar danspaleizen… Blues ? Jawel hoor, met ‘Her & you’, slidegitaar van Fernando incluis en niet te vergeten de smoelschuiver en zangpartij van Henk weerom…
’ Slow down’ daarna is geen trage, maar wel een uitgesponnen vluggertje, swing your thing dus en laat ons dan maar meteen ook de loftrompet steken voor een ritmesectie die inleidt en alles mooi in de maat houdt. Zen Fannoy aan drums en Geert Zonderman aan de elektrische bass zijn de stille werkers. Stil maar steeds correct, niet kaal maar wel zonder overbodige franje. El Grande knipt de vingers en is very cool, zingt viriel en daar bovenop krijgen we een gitaarsolo van ‘Boogie’ Walter. Die klinkt dan weer heel anders dan de zingende gitaar van Joachim Meese op ‘Goin’ to NY’ Joachim is heel sterk en brengt een schitterende solo waar Walter Vos graag aanhaakt. Shufflegewijs gaat dit feestje goed uit de bol wanneer ook nog de gitaren van Fernando en Joachim in duel gaan ! Hebben we dan al de gasten gehad?...Bijna, want Tim Verbist gaat op ‘Sweet little QT Pie’ eerst nog op de zijn vertrouwde manier slidegewijs met de gitaar om. De sax, Hammond en samenzang maken hier het feest kompleet. Fernando omringt het geheel met zijn zweverige gitaarlicks. Mooi ! En daarmee hebben we het vertrouwde werk gehad.
‘Funk yourself’ is de eerste nieuwe song op ‘Hoodoo Deluxe’ en meteen treedt ook Fernando meer op de voorgrond. Die krijgt echter weerwerk van Walter die zich naadloos in de groep ingepast heeft, dat is duidelijk ! ‘How do you do’ is cool met bijwijlen mooie samenzang en een funky rhythm. ’Ain’t nothing Wrong’ gaat daarna shufflegewijs met de wind in de haren in open cabriolet langs de strandboulevards en ‘Dirty Girl’ kan je daar in de late nacht/vroege ochtend wel tegenkomen. De band is warm gespeeld, de Zenne drumt funky en de Gette draait daar speels tussen…Spijtig genoeg heeft ‘Ain’t Gonna Be Your Fool’ buiten de lekkere saxsolo niet zo veel voor te stellen en komen we een beetje in mineur aan ‘Alles Goed?’, de afsluiter. Dat is er eentje in’ t Nederlands Vlaams maar wel cool. De deukhoed staat daarbij wat scheef op het hoofd, hemd drie knopen los en de handen losjes in de wijde broek…Leuk,dat wel maar geen hoogvlieger…
En de CD in z’n geheel dan? Een absolute meevaller zeker wat het oudere werk betreft en waar The Hoodoogang toont dat zij nu in deze uitgebreide bezetting, met Walter Vos erbij, klaar zijn voor méér. Talent genoeg in huis om verder te gaan ! Beleef hen vooral live, bvb. deze zomer op de festivals !
Bron: www.jassepoes.be

HOODOO DELUXE – THE HOODOOGANG (Marcel Bouillon)
(Hoodoo_003 – Front Porch Records)

De jongens van The Hoodoogang zijn wel bezige baasjes. Hoodoo Deluxe wordt reeds hun derde schijf in evenveel jaren tijd.
Deze plaat is een waardige opvolger geworden van ‘Busted Sessions’ en ‘Go Ahead ’n Scracth’ Sindsdien heeft de band wel enige veranderingen ondergaan.
Zo heeft saxspeler Walter Vos (ex Bad Blues) de band vervoegd en dat is meer dan een pluspunt. De saxklanken geven immers een andere dimensie aan hetgeen we van The Gang gewoon waren. Verder zijn ze ook veranderd van platenmaatschappij en hebben ze hun heil gezocht bij het Britse Front Porch records.

Op deze schijf 8 nummers uit de twee vorige platen en 6 brandnieuwe songs. Geen herkauwde stuff , maar stuk voor stuk prachtig herwerkte nummers waarin de sax van Vos meer dan tot zijn recht komt en waarbij een schare aan gastmuzikanten, de luisteraar doet verlangen naar meer.

‘What About Me’ waarbij El Grande dueteert samen met Haïtiaanse schone Marlène Dorcèna , neemt je van in het begin al bij de keel. De vettige hammond van Ilias Scotch (Milk, Cream & Acohol) dicteert de wetten op ‘Do You Need Me’ , Henk Van der Sijpt klinkt als een op losgeslagen serial killer op ‘Busted’ en geeft stevige harppartijen op ‘Her & You’ , “Big” Boogie Walter (Boogie Workers) geeft van jetje op een stevige versie van ‘Slow Down’ en de gitaar van Joachim Meese (Solid Jive) scheurt de darmen uit je lijf bij ‘Goin’ to NY. Op ‘Sweet Little QT Pie’ ontbinden TimVerbist (Tim’s Blues Combo) met zijn bottleneck en Ilias Scotch, hun duivels.

Ondertussen staan de Gang-members niet stil , de stem van El Grande blijft vooruitgang boeken, Nando Neris bewijst eens te meer wat voor een klasbak hij is en de ritmesectie – Gert Zonderman op bas en Zen Fannoy op drums – geven ongeloofelijke basloops en een berenstrak slagwerk weer.
De nieuwe nummers mogen er best zijn en komen zeer sterk uit de hoek met veel jazzy invloeden.

De hele cd ademt blues in de ruimste zin van het woord. Jazzlicks, stevige swingblues , hartverwarmende solo’s op de Mississippi saxofoon, funky grooves en gitaarsolo’s in pure Chicagoblues stijl volgend elkaar in een moordend tempo op en de luisteraar wordt ademloos achtergelaten.

The Hoodoogang bewijst met deze schijf weerom hun uitstekende kwaliteiten. Hun muziek doet de luisteraars snakken naar donkerbruine Amerikaanse juke joints. Als je de ogen sluit kan je zo de sfeer van deze bluesketen ruiken , proeven en voelen. We zitten echter niet in de States maar in good old Belgium, en dat benadrukt nogmaals de sterkte van de band.

Deze cd is meer dan een dikke aanrader want dit is Belgisch !!!

Marcel
http://www.bluesoandaastoazze.com//

More photos of last concert at DLB Festival

2006-05-31T12:12:00.000+02:00

Hier à Mettet, Belgium Blues Festival

2006-05-28T11:29:00.000+02:00

Hoodoo Deluxe

2006-04-26T14:44:00.000+02:00

A Front Porch Records release

Personel:
El Grande: Shouter.
Walter "The Fox" Vos: Tenor and Alto Saxophones.
Fernando Neris: Electric Guitar & Dobro.
Geert Zonderman: Bass.
Zen Fannoy: Drums

Guest Stars:
Marlène Dorcéna, Vocals.
Henk Van der Sypt, Vocals, Blues Harp & Narrator.
Ilias Scotch (Ilja De Neve), Hammond Organ.
Joachim Meese, Guitar.
Boogie Walter (Walter Otte), Guitar.
Tim Verbist, Bottleneck Guitar.

List of songs:
1. What About Me?..............4'36'' (with Marlène Dorcéna)
2. Do You Need Me?.............5'45'' (with Ilias Scotch)
3. Busted......................3'54'' (with Henk Van der Sypt)
4. Go Ahead 'n' Scratch!.......4'39'' (with Ilias Scotch)
5. Her & You...................4'06'' (with Henk Van der Sypt)
6. Slow Down...................4'05'' (with Boogie Walter)
7. Going to NY.................5'50'' (with Joachim Meese)
8. Sweet Little QT Pie.........5'17'' (with Ilias Scotch & Tim Verbist)
9. Funk Yourself...............4'42''
10. How Do You Do?.............4'29''
11. Ain't Nothing Wrong........5'03''
12. Dirty Girl.................4'36''
13. Ain't Gonna Be Your Fool...4'05''
14. Alles Goed?................4'41''

Songs 1 to 9 recorded on March 2006 at ArtSound Studios , in Houthalen-Helchteren, Belgium. Engineer was Jean-Pierre Kerkhofs.
Songs 10 to 14 recorded on January 2006 at NoHype Studio , in saint-Georges S/M, Belgium. Engineer was Jean-Paul Gerard.
Music arranged and performed by The Hoodoogang.
All music written by F.Neris. Lyrics by P. Dehondt, except "Her & You", lyrics by F.Neris.

Hoodoo Deluxe, the 3rd release of The Hoodoogang.

Imagine the Belgian “we love to live a good life” attitude, mix it with some Spanish hotblooded temper and then stuff it into an Armani outfit. That mix is The Hoodoogang. Mysterious, exciting but most of all a band with Swing! But it's not just the swing that makes this band stand out from the others. Their previous released CD’s, like “Go Ahead And Scratch” and “The Busted Sessions” contained mostly originals.

Composing and recording your own songs is something that every band should be doing, but a lot of acts find this challenging. Not so the Hoodoogang. They have the guts to deliver their own brand of blues to the listener.

At the start of 2006, saxplayer Walter Vos joined the band bringing that extra bit of swing. His style and technique adapted flawlessly to that of The Hoodoogang. While listening to this new CD, Hoodoo Deluxe, it’ll tell you how well he fits into the band.

Hoodoo Deluxe is a CD filled with what we could call “Blues with a Twist”. Raw and unpolished, sometimes tender, sometimes complicated, but always recognizable and straight from the heart. Unexpected jazz and funk-licks, blown swing blues, breathtaking blues harp and Chicago style guitar solo’s.

On “What About Me?” El Grande’s voice gets company from Marlene Dorcéna, a gorgeous Haïtian girl. Her emotive voice adds some Hoodoo and Voodoo to the song, making it more mysterious in the process.

Ilias Scotch (Ilja De Neve) and his Hammond are heard on several tracks, not only as back-up, but up-front, as counterpoint to the jazzy guitarsound of Fernando Neris.

You can easily imagine yourself in one of those dark and smokey nightclubs, somewhere in the back alleys of New York. This feeling continues whilst listening to Henk Vander Sypt and Tim Verbist. their contributions of beautifully played blues harp and slide guitar take the songs to a higher level.

On “Going To New York”and “Slow Down” the added guitars are by Joachim Meerse and “Big” Boogie Walter. Without disturbing the Hoodoosound, both guitarplayers give their own interpretation of the “blues guitar phenomena”. A welcome addition to this original song.
It can be difficult to achieve the necessary team spirit on a production like this. A tight group of musicians is needed, and sensitive giving and taking is required to achieve a sound that tells the listener something serious is going on. Track by track you’ll discover all of this, and much much more.

Lastly, but by no means in the least, the very tight rhythm section, of Geert Zonderman and Zen Fannoy combine complicated bass licks, with ass-tight drums that are a musicians dream. That dream has materialised, not only for the The Hoodoogang but also for their guest musicians.
Hoodoo Deluxe, the mysterious world of The Hoodoogang, brought to you Ultra Deluxe.

By Rob de Fries, BluestrainFM.

Spellbounder

2006-03-06T20:05:00.000+01:00

The Hoodoogang will be recording some more good spells on march 12th and 13th....keep your eye on us and be prepared for the hoodoo that will do you.

And then they were five...

2006-02-16T11:40:00.000+01:00

Gentle people,

From now on is Walter Vos a member of The Hoodoogang. He will play tenor and alto saxophones. A big improvement that you can listen to live, already, and on our new recordings (pretty soon).

Walter played before with Swing Bee and Bad Blues, among many other blues combos.

The Hoodoogang grows!

Nog enkele foto's van Binkom Blues...

2006-01-30T15:32:00.000+01:00

something to be proud of

2006-01-07T20:24:00.000+01:00

We are pleased to inform you that the song "Never Meant To Hurt You", which was entered into the Blues category, has advanced onto the second round of judging for the 2005 International Songwriting Competition. We received almost 15,000 entries this year and want to congratulate you on this achievement. If you entered multiple songs, you will receive a separate email for each song that has advanced onto the second round of judging. Please note that if you do not receive an email about a specific song that you entered, it means that the song did not advance to the next round of judging. Please do not call or email our office to inquire about the status of the above mentioned song and/or any others that you may have entered, as the judging process is still ongoing. The 2005 finalists will be announced by the end of January, 2006, and winners will be announced in March, 2006. Best wishes for a healthy and successful New Year.
Regards,
ISC

Merry Christmas and Happy 2006 !!!

2005-12-14T16:26:00.000+01:00

Find us here

2005-12-13T18:08:00.000+01:00

Last night in Gilze

2005-12-07T08:51:00.000+01:00

Last night we had a great time playing in Gilze, not far from Tilburg. The people at De Schakel were really welcoming and the public danced to our music till we were exhausted. Thank you, Gilze!

A fantastic saxophone player, Walter Vos, joined us during the gig. He sat in for at least ten songs, improvising and playing wonderful solo's. Thank you, Walter!

I honestly think that the band sounds much better with Walter in. What do you think about that? Were you there in Gilze?

"Go Ahead 'n' Scratch!" Bespreking in Back To The Roots magazine:

2005-11-15T11:35:00.000+01:00

Bespreking Hoodoo Deluxe in Roots Time: CD van de maand
Ondanks het feit dat chauvinisme ons vreemd is, besteden we graag aandacht aan muziek van eigen bodem. Dit echter wel zonder ook maar één concessie te doen. Voor het derde album "Hoodoo Deluxe" van The Hoodoogang hoeven we ook geen concessies te doen, want de nieuwe cd van deze misterieuze band is een plaat die zich kan meten met die van de internationale concurrentie.Maar zou het kunnen dat The Hoodoogang met "Hoodoo Deluxe" een nieuwe weg is ingeslagen. Niet muzikaal, neen, want ook nu weer spat de Westcoast blues over traditionals naar enkele mooie lapsteel songs als vanouds uit de boxen. Maar voor het eerst hebben we het gevoel dat de groep ook in de studio de geestdrift te pakken heeft gekregen die van de optredens afstraalt: de vorige platen van the Hoodoogang werden altijd overschaduwd (nou ja, kniesoren dat we zijn!) door het gevoel dat het 'live allemaal nog veel beter was'.Op "Hoodoo Deluxe" is een legertje gastartiesten in de weer met de veertien songs, en toch klinkt de plaat als een onwrikbaar geheel. En als het lillende bewijs dat blues van alle tijden en gezindten is en - in de juiste handen gelegd - moeiteloos aansluiting vindt bij ouwe rhythm and blues, jazz, boogie, swing en u. Het maakt dan niet uit wie de producers waren, al gebeurden de opnames op twee verschillende locaties: Jean-Pierre Kerkhofs is verantwoordelijk voor de songs 1 tot 9 (opgenomen in maart 2006 in de ArtSound Studios te Houthalen-Helchteren) en Jean-Paul Gerard was de man achter de knoppen in januari 2006 in de NoHype Studio te Saint-Georges S/M, voor de overige nummers."Hoodoo Deluxe", coole titel, en geen woord van gelogen. The Hoodoogang vliegen erin vanaf het eerste nummer en na bijna precies een uur houden zij het voor gezien. Het is dan ook niet voor niks hun beste album tot nu toe. Hun vorige cd's, "Go Ahead And Scratch" (2005) en "The Busted Sessions" (2004) leverden The Hoodoogang vele lovende woorden. Al was er een hele heisa ontstaan over de cover van "The Busted Sessions", maar dat is een heel ander verhaal. "Hoodoo Deluxe" is een cd die, hoe onopgesmukt ook, niet detoneert met "The Busted Sessions" en mij bovendien sneller in z'n greep had dan "Go Ahead And Scratch". En nu is er dus die nieuwe, en laten we de plot van deze bespreking maar meteen weggeven, uitstekende "Hoodoo Deluxe".Shouter El Grande wordt nog steeds begeleid door de prachtige gitaargeluiden van Fernando Neris, zijn verbluffende gitaarspel met soms onverwachte jazzy licks, jaagt de songs vooruit, en El Grande laat er met plezier zijn herkenbare stem tegen aanschurken (in de ballads) dan wel opbotsen (in het handvol pittige bluesrockers). Naast de gekende ritmesectie, Gert Zonderman op bas en Zen Fannoy op drums, heeft saxspeler Walter Vos (ex Bad Blues) de band vervoegd en dat geeft aan de band een volledig andere dimensie, alsware een natuurlijke alliantie.Acht eerder opgenomen nummers werden opgepoetst en zes nieuwe nummers werden hieraan toegevoegd, beginnende met "What About Me?", een duet tussen El Grande en Marlène Dorcéna, die er meteen plankgas tegenaan gaan. Ook op deze cd is de songwriting van F.Neris, wederom zijn forte, zijn veelzijdigheid die wortels hebben in de Amerikaanse juke joints. Het zal nauwelijks een troost zijn dezer dagen, maar het levert wel songs op die hun sappen trekken uit blues, jazz en swing en uit hun onderlinge flirts en vrijpartijen ontstaan nummers als "Do You Need Me" met Ilias Scotch (Milk, Cream & Acohol) op Hammond, "Do You Need Me" en "Her & You" met stevig harpwerk van Henk Van der Sijpt. Maar ook de andere gastgitaristen, Boogie Walter (Boogie Workers) in "Slow Down", Joachim Meese (Solid Jive) in "Goin' to NY" en bottleneck speler TimVerbist (Tim’s Blues Combo) in "Sweet Little QT Pie" maken van deze gave plaat een waar feest.Kortweg: "Hoodoo Deluxe": Rasperige stem, lekkere hooks, funky grooves, volwassen teksten, hoge herkenningsfactor, songs die zich meteen onder de hersenpan vastzetten en daar blijven hangen. Voor de rest: blues-kickplaatje van de maand!Bron: http://www.rootstime.be/

Bespreking Hoodoo Deluxe bij Bobtje
Hoodoogang (the) - "Hoodoo Deluxe": Full-cd - BE
Een band waar we naar mijn mening nog heel wat van gaan horen is ongetwijfeld de Hoodoogang. Deze jongens afkomstig uit het Belgische Limburg, hebben in een vrij korte periode van bestaan, al één demo en twee cd's uitgebracht. Hun nieuwste geesteskind Hoodoo Deluxe, is dus al hun derde op rij.
De reden naar het waarom de band heeft geopteerd om er een hele sliert bekende-en minder bekende Belgische bluesartiesten bij te halen, is mij onbekend. Maar hoeven we dit al te weten? Feit is dat hun inbreng - als is de band op zichzelf wel volwassen genoeg - de Hoodoosound naar nog hogere regionen tilt. De inbreng van Hammondspeler Ilias Scotch (Milk, Cream & Acohol) in ondermeer 'Do You Need Me' is zondermeer geslaagd te noemen.
Een heel authentieke bluessound, zeg maar een pareltje in zijn soort, vinden we terug in 'Her & You' waarin Henk Van der Sypt (Last Call) schittert. Mijn absolute favoriet (klinkt heel ritmisch en vervuld van een krankzinnig perfecte groepsound) is het swingende nummer 'Slow Down'. De inbreng van Walter Otte (Boogie Workers) zal hier wel niet vreemd aan zijn. Verder vinden we nog de Haïtiaanse zangeres Marlène Dorcéna, Joachim Meese (Solid Jive) en Tim Verbist (Tim's Blues Combo). Ook zij hebben een onuitwisbare stempel op dit album gedrukt.
Maar uiteraard blijft het hem gaan om de jongens van de Hoodoogang. Gitarist Fernando al of niet op slide, blueschouter El Grande en de sublieme ritmesectie met drummer Zen Fannoy en bassist Geert Zonderman bewijzen keer op keer dat ze wel degelijk uit het goede blueshout zijn gesneden. Een niet onbelangrijk element is dat ik heel diep onder de indruk ben van nieuwkomer Walter Vos (ex-Bad Blues, ex- Swingbee). Met zijn saxklanken imponeert hij als de beste. Een prachtig voorbeeld van zijn kunnen is de opener 'What About Me', trouwens een nummer waar de gensters van af vliegen.
De Hoodoogang staat intussen bekend als een heel geestdriftige live band. Met Hoodoo Deluxe bewijzen ze dat ook studiowerk tot prachtige resultaten kan leiden. Met andere woorden: Belgische topklasse!
Bron: www.bobtjeblues.com

Recencie Stage muziekmagazine http://photos1.blogger.com/blogger/2672/1629/1600/stage.jpg

Recensie "Hoodoo Deluxe"
Here's another recensie in French and also translated in dutchHier nogmaals een recensie in Frans en eronder vertaalt."What about me?" ouvre la plaque. Le rythme est vif et soutenu. Le chant est partagé entre El Grande et Marlène Dorcena, une Haïtienne à la voix veloutée, sensuelle et troublante. Dès qu’il en a l’occasion, Walter Vos s'évade, en concédant un puissant solo de saxophone, ne cédant le relais qu’aux cordes de Fernando Neris. Ilias Scotch (NDR : un membre de Milk Cream & Alcohol) s'assied derrière les claviers de l'orgue Hammond et balise "Do you need me?" sur un mode légèrement funky. Le tempo syncopé fleure bon l’exotisme des Caraïbes. Soutenu par la trame rythmique élaborée par Geert Zonderman et de Zen Faunoy, l'ensemble s'emboîte parfaitement. C’est le moment choisi par les solistes pour s'éclater. Et lors de cet exercice de style, Ilias, Walter et Fernando sont parfaitement au point! Le Hoodoo Gang a eu le nez creux en conviant quelques amis à participer à la nouvelle mouture de leurs morceaux. Non seulement, ces collaborateurs étoffent la solution sonore, mais ils apportent de l'épaisseur au son, sans pour autant dénaturer le climat général de l’ensemble. On a ainsi droit au concours de Henk Van der Sypt, le leader de Last Call, au chant pour "Busted". Il y ajoute, en outre, quelques lignes d'harmonica ; ce qui a le don d'émoustiller Mr Vos dont le saxophone ne tient plus en place. Le tempo s'accélère, mais il est gorgé de swing. El Grande chante "Go ahead 'n' Scratch!". Au cœur de cette structure particulièrement jazzyfiante, les solistes improvisent sur fond d'orgue Hammond. Dans ce contexte, Walter Vos et Fernando Neris se révèlent brillants. "Her & you" ouvre une parenthèse roots. Un blues qui puise ses influences aux sources mêmes du style ; et très exactement dans le Delta du Mississippi. Néris a sorti son bottleneck. Van der sypt se réapproprie le chant d'un timbre décidément grave, tout en soufflant dans un harmonica acoustique parfaitement adapté à cette atmosphère. Et le meilleur est encore à venir ! Tout d’abord lors de l’explosif "Slow down". Mr Vos est vraiment à l’aise tout au long de cet elpee. Mais sur cette compo, il se révèle déterminant. Et notamment lorsqu’il se met à disserter avec Walter Otte des Boogie Workers, un autre invité réputé pour son style nerveux et créatif. "Goin' to NY" propage un swing brûlant. La section rythmique soutient parfaitement l'ensemble et sert de rampe de lancement à un solo de très bonne facture concédé à la six cordes par Joachim Meese (NDR : un autre invité qui milite habituellement chez le Solid Jive). Et cette intervention est à nouveau très complémentaire avec le saxophone de Vos capable de produire les meilleurs effets, au sein d’une musique à haute densité. Un dernier invité guitariste entre en scène Tim Verbist (NDR : il drive le Tim's Blues Combo). Armé de sa slide, il irradie une autre plage bien rythmée : "Sweet little QT pie". Et derechef, la même combinaison magique entre les deux instrumentistes se reproduit. Le quintet de base se réserve le reste de la plaque. Tout d’abord "Funky yourself", un R&B speedé qui ne manque pas d’intérêt. Ensuite le funk détonant "How do you do", un fragment qui tire parti au maximum de tous les solides atouts du combo. Swing et jazz se conjuguent en toute délicatesse pour épauler El Grande tout au long d’"Ain't nothing wrong". Le R&B et le funk se bousculent pour assurer la mise en valeur de "Dirty girl". Evoluant sur un mid tempo, "Ain't gonna be your fool" émarge au blues jazz. Et en final, Hoodoogang se fend d’un divertissement chanté dans la langue de Vondel : "Alles goed?". Franchement, après avoir commis un tel album, cette formation belge peut attaquer le marché international. Elle risque même de supplanter bon nombre de formations étrangères du style… Bron: http://www.musiczine.net/hoodoo_gang_the_hoodoo_de_luxe_The%20Hoodoo%20Gang-cd-a-1-c-5486.htmlDe vertaling“What about me?” is de opener van de schijf. Het ritme is fel en ondersteunend. De zang wordt verdeeld tussen El Grande en Marlène Dorcena, een Hawaïaanse met een fluwelen stem, sensueel en verwarrend. Zodra hij er de kans toe krijgt, ontsnapt Walter Vos, toegevend aan een krachtige saxsolo, om dan afgelost te worden door de snaren van Fernando Neris. Ilias Scotch (nvdr: een lid van Milk Cream & Alcohol) neemt plaats achter het Hammondorgel en bakent “Do you need me?” op een lichtjes funky manier af. Het syncope tempo beroerd het exotisme van de Caraïben. Ondersteund door de ritmische inslag die uitgewerkt wordt door Geert Zonderman en Zen Faunoy, is dit geheel een perfect geoliede machine. Dit is het uitgelezen moment voor de solisten om los te barsten, en tijdens deze stijloefening zijn Ilias, Walter en Fernando op hun best. De Hoodoogang heeft er de neus voor gehad om enkele vrienden uit te nodigen om deel te nemen aan deze nieuwe mal voor hun nummers. Niet alleen maken deze medewerkers de sound voller, maar ze brengen ook desiteit in de klank, zonder echter het algemene klimaat van het geheel te vervormen. Henk Van der Sypt, de leader van Last Call, ondersteunt de zangpartij van “Busted” en voegt er tevens een paar streepjes harmonica aan toe waarmee hij de saxofoon van Mr Vos uitdaagd tot deze bijna niet meer stand houdt. Het tempo wordt versneld, maar is doordrongen door swing. El Grande zingt “Go ahead ‘n’ Scratch!”. In het hart van deze uitzonderlijk jazzy structuur improviseren de solisten op een achtergrond van Hammondorgel. In deze context tonen Walter Vos en Fernando Neris zich briliant. “Her & You” opent vervolgens een roots-zijluik. Een blues die zijn invloed put in de oorsprong van deze stijl; en wel precies in de Delta van de Mississipi. Neris heeft zijn bottleneck bovengehaald en Van der Sypt eigent zich de zang terug toe met een uitgesproken laag timbre, ondertussend blazend in een acoustische harmonica die perfect past bij deze atmosfeer. En het beste moet op dat moment dan nog komen! Eerst en vooral tijdens het explosieve “Slow down”. Mr. Vos is werkelijk volledig op zijn gemak doorheen heel deze LP, maar in dit tempo neemt hij een beslist bepalende rol op zich, en des te meer wanneer hij begint uit te weiden met Walter Otte van de Boogie Workers, een andere genodigde die bekend staat voor zijn nerveuze en kreatieve stijl. “Goin’ to NY” propageert een brandende swing. De ritmesectie ondersteunt perfect het geheel en dient als lanceerbasis voor een bijzonder sterke solo toegekend aan de zes snaren van Joachim Meese (nvdr: een andere genodigde die gewoonlijk bij Solid Jive strijdt). En deze interventie is opnieuw zeer complementair met de saxofoon van Vos die in staat is de beste effecten te bereiken in het hart van deze muziek met hoge dichtheid. Een laatste genodigde komt op het toneel in de persoon van Tim Verbist (nvdr: hij is de spil van het Tim’s Blues Combo). Gewapend met zijn slide bestraalt hij een andere zijde van dit ritmische strand: “Sweet little QT pie”. En opnieuw herhaalt de magische wisselwerking tussen de twee instrumentalisten zich, waarna het basiskwintet de rest van de cd voor zijn rekening neemt. Eerst komt “Funky yourself”, een speedy R&b die zeker de aandacht trekt. Dan komt de ontploffende funk van “How do you do”, een fragment die alle sterke kwaliteiten van de combo tot hun maximum brengt. Swing en jazz voegen zich nadien delicaat samen ter ondersteuning van El Grande doorheen heel “ Ain’t nothing wrong”. R&B en funk vechten om de waarde van “Dirty girl” te mogen verzekeren, waarna, op een mid-tempo evoluerend, “Ain’t gonna be your fool” ontspringt aan de blues jazz. En om te eindigen brengt de Hoodoogang ons een afleiding gezongen in de taal van Vondel: “Alles goed?”. In alle eerlijkheid, na dit album geconsummeerd te hebben, kan ik aleen maar stellen dat deze belgische formatie absoluut klaar is om de internationale markt te veroveren. Ze riskeert zelfs een groot aantal buitenlandse formaties in dezelfde stijl te overtreffen...

The Hoodoogang ‘Go Ahead ‘n’ Scratch!’

The Hoodoogang, Belgische bluesgroep met multiculturele wortels, sprokkelde na een blitse start in 2002, wederom zoveel eigen nummers bijeen, dat een tweede cd het gevolg is. Met multicultureel bedoel ik dan een muzikale verankering in Amerikaanse en Europese blueswateren. De jongens komen gewoon uit Brabant en Limburg en verbroederden met gitarist Fernando van Spaanse origine, die na het exploreren van meer jazzy muziekstijlen nu de blues omarmt, bij voorkeur met zijn lap steel gitaar.

Na hun eersteling ‘Busted Sessions’ - demo’s niet meegerekend - houdt de groep het ijzer warm door Live optredens her en der en via een nieuwe van enthousiasme bruisende cd. Vooral het briljant gitaarspel van Fernando Neris, naast de aanstekelijke ritmesectie, steken het vuur aan de lont.

Het ‘Go Ahead’ album werd Live opgenomen in Helchterense studio’s en daarop verbindt zich op spontane wijze wat Chicago-zwier met ‘Belgian’ funk. Behalve de met de nodige humor gebrachte boogie-rock, o.a. in ‘Laptop Boogie’, vind je tragere bluesballades.

Frontman El Grande kan met zijn typische ‘shouter’stem blijkbaar alle genres aan, maar wanneer zijn stem de diepte kiest wint deze aan warmte. Hij bewijst dit in ’Never Meant To Hurt You’, waarin hij verzachtend een oude liefdesschuld probeert in te lossen, of in het ritmische ‘Crazy World’, waar hij de onderhuidse dreiging van zgn. wereldleiders weet op te roepen.

De mysterieuze Afrikaanse maskers op het hoesje maken duidelijk waar deze band goed in is: spontane funky ritmes met wat ‘hoodoo’kleuring vermengd, een formule of kruid dat blijkbaar werkt.

Mieke Geukens

Photo section updated

2005-10-26T16:57:00.000+02:00

Hi,
I updated the pictures in the photo section, among other minor changes.
Now they can all be seen, and downloaded, full-size.

Have fun!

Some more livetracks from Binkom

2005-10-24T16:24:00.000+02:00

with a special thanks to Rob De Fries for the recordings.
http://users.pandora.be/thehoodoogang/janmp3/premonition.mp3

http://users.pandora.be/thehoodoogang/janmp3/herandyou.mp3

A few snapshots at the Willem Tell

2005-10-24T11:01:00.000+02:00

Here's a few pics taken by Michel Hofkes from the Willem Tell http://www.willemtellbluesclub.be/

Here's a few pics taken by Michel Hofkes from the Willem Tell http://www.willemtellbluesclub.be/

Some more snapshots in black & white from binkom

2005-10-19T00:04:00.000+02:00

This is Hoodooblues in Action

Here is what the press and others write about The Hoodoogang

2005-10-15T13:03:00.001+02:00

Over Blues in Schoten:

Tijd voor The Hoodoogang. Deze heren onder leiding van zanger "El Grande" zijn intussen al aan hun derde cd toe. Wat ik aan deze band enorm apprecieer is dat ze al hun nummers zelf schrijven. Maar om één of andere reden lukt het me toch moeilijk om mij in te leven in wat ze zelf noemen de Voodooblues. Ligt het aan de stem van "El Grande" of aan het geheel, ik weet het niet. Feit is dat hier een bende enthousiaste muzikanten stonden die ieder op zich behoorlijke klasse in huis hebben. Vooral Fernando Neris op lapsteel en Walter Vos op sax konden me wel bekoren, maar het geheel deed me niets. Ook de volumeknop was een behoorlijk stuk (te ver) open gedraaid en dit deed echt geen goed aan het optreden. Het publiek zelf had er blijkbaar allemaal minder moeite mee, maar na een half uurtje hield ik het wel voor bekeken. "Erik Coenraets"

Bobtje's Bluespage: http://www.bobtjeblues.com/concertverslagen2006/festivalverslag_blues_in_schoten_11112006.htm

Recensie van Sazza over ons optreden tijdens Blues At The Attic:

Rhythm & Blues @ the Attic
Zaterdag 4 november was het weer eens tijd om richting Leuven te gaan. In Wilsele-Dorp op de scoutszolder werd de 3de edtie gehouden van:

Rhythm & Blues @ the Attic

Ik was wat aan de late kant en heb hierdoor Gimondi niet kunnen zien.

Maar ik was zeker niet te laat voor de Hoodoogang Ik heb de heren natuurlijk al vaker gezien en de laatste keer was op Swing in Wespelaar. Waar ik tot mijn verassing erachter kwam dat er een vijfde bandlid was toe gevoegd. Walter Vos speelt alt en tenor sax en dat is een goede aanwinst in de hoodoo blues! Het was nogal redelijke stillekes op zolder, maar daar gaven ze niks om. Je kon al voor het optreden merken dat ze er zin in hadden. En dat werd op het podium zeer zeker bevestigd. Het is een ge-oliede machine die zeker niet op diesel loopt. Met openers als What About Me en Going To NY knallen ze er direct in. Swingen was de boodschap. Maar de heren spelen een breed reprtoire. Invloeden vanuit alle windstreken zijn hoorbaar in hun muziek. De vette solo's van Den Ferre en Walter zorgden voor een opzwepende show. Soms appart, maar vaak vonden de heren elkaar en speelde in een prachtige harmonie. Gesteund natuurlijk door de rhythm-sektie van drummer Zen en bassist Geert. De ijzersterke teksten werden goed ten woorde gebracht door El Grande, waarvan ik vind da hij soms wel een wat rauwere stem mag hebben. Maar een nummer als Never Meant To Hurt You is hem wel op het (grote) lijf geschreven. De titlesong van hun tweede album Go Ahead 'N Scratch begint al een klassieker te worden en met Funk Yourself geven de heren aan dat Hoodoo blues van alle markten thuis is. Het biss nummer Help Me hebben ze eruit gegooid en vervangen door een zeer waardige versie van de Allman Brothers Band's Whipping Post. Zoals El Grande zelf zei: Het paste beter bij de hoodoo blues. En daar heeft hij volledig gelijk in.
http://echoesazza.spaces.live.com/

WAT ZEGT HET PUBLIEK :

“Ik had nog steeds de verkeerde batterijen in mn toestel zitten, dus verder dan 2 plaatjes van de Gang kwam ik niet. Sorry. Zal de Hoodoo van Ferre wel zijn! Ha, de heren waren behoorlijk op dreef. Ondanks de opener van de zaterdag te zijn, straalde de band zelfvertrouwen uit. Zoals altijd was het weer retestrak en uiterst muzikaal. Het publiek gaf daar ook blijk van. Ondanks een rammeltje hier en daar was het gewoon een tof optreden. De Saxman was goed op dreef, piepend and "growlend" liet hij een flinke indruk achter. The Hoodoogang heeft in ieder geval zijn reputatie weer waargemaakt. De band verdient echt wat meer optredens in de Nederlanden.” Rob De Fries (Bluestrain FM)

“een festival(dag) openen is een klote job maar the hoodoogang heeft dit schitterend gedaan. de grote massa was nog niet aanwezig maar er stond toch al aardig wat volk op het wespelaarse festivalplein. kwamen ze speciaal voor the hoodoogang?...ik weet het niet, maar het koste deze heren niet veel moeite om ieders aandacht op het podium te krijgen. puike prestatie van een band die volledig tot z'n recht komt op een festival podium. the hoodoogang is na talloze optredens en 3 cd's uitgegroeid tot een schitterende live-band. het verbaast me steeds weer hoe ze er in slagen om nummers die op cd wat flauwtjes klinken,live om te toveren in swingende songs waar niemand op blijft stilstaan.” Johan Binkom Blues

“Aangenaam verrast door het optreden van de Hoodoogang. Jammer dat jullie overdag geprogrammeerd stonden -dat daglicht stoort mij altijd een beetje bij optredens- maar jullie hebben in ieder geval genoeg energie om dat namiddaggevoel even te doen vergeten! En wat een goeie gitarist hebben jullie! En wat was dat tweede instrument op z'n schoot waar hij op speelde? Nog nooit gezien... “Sarah

___________________________________________________

____________________________________________________

CD Recentie "Hoodoo Deluxe", door Marcel Bouillon

HOODOO DELUXE – THE HOODOOGANG
(Hoodoo_003 – Front Porch Records)

De jongens van The Hoodoogang zijn wel bezige baasjes. Hoodoo Deluxe wordt reeds hun derde schijf in evenveel jaren tijd. Deze plaat is een waardige opvolger geworden van ‘Busted Sessions’ en ‘Go Ahead ’n Scracth’ Sindsdien heeft de band wel enige veranderingen ondergaan. Zo heeft saxspeler Walter Vos (ex Bad Blues) de band vervoegd en dat is meer dan een pluspunt. De saxklanken geven immers een andere dimensie aan hetgeen we van The Gang gewoon waren. Verder zijn ze ook veranderd van platenmaatschappij en hebben ze hun heil gezocht bij het Britse Front Porch records.

Op deze schijf 8 nummers uit de twee vorige platen en 6 brandnieuwe songs. Geen herkauwde stuff , maar stuk voor stuk prachtig herwerkte nummers waarin de sax van Vos meer dan tot zijn recht komt en waarbij een schare aan gastmuzikanten, de luisteraar doet verlangen naar meer.

‘What About Me’ waarbij El Grande dueteert samen met Haïtiaanse schone Marlène Dorcèna , neemt je van in het begin al bij de keel. De vettige hammond van Ilias Scotch (Milk, Cream & Acohol) dicteert de wetten op ‘Do You Need Me’ , Henk Van der Sijpt klinkt als een op losgeslagen serial killer op ‘Busted’ en geeft stevige harppartijen op ‘Her & You’ , “Big” Boogie Walter (Boogie Workers) geeft van jetje op een stevige versie van ‘Slow Down’ en de gitaar van Joachim Meese (Solid Jive) scheurt de darmen uit je lijf bij ‘Goin’ to NY. Op ‘Sweet Little QT Pie’ ontbinden TimVerbist (Tim’s Blues Combo) met zijn bottleneck en Ilias Scotch, hun duivels.

Ondertussen staan de Gang-members niet stil , de stem van El Grande blijft vooruitgang boeken, Nando Neris bewijst eens te meer wat voor een klasbak hij is en de ritmesectie – Gert Zonderman op bas en Zen Fannoy op drums – geven ongeloofelijke basloops en een berenstrak slagwerk weer. De nieuwe nummers mogen er best zijn en komen zeer sterk uit de hoek met veel jazzy invloeden.

De hele cd ademt blues in de ruimste zin van het woord. Jazzlicks, stevige swingblues , hartverwarmende solo’s op de Mississippi saxofoon, funky grooves en gitaarsolo’s in pure Chicagoblues stijl volgend elkaar in een moordend tempo op en de luisteraar wordt ademloos achtergelaten.

The Hoodoogang bewijst met deze schijf weerom hun uitstekende kwaliteiten. Hun muziek doet de luisteraars snakken naar donkerbruine Amerikaanse juke joints. Als je de ogen sluit kan je zo de sfeer van deze bluesketen ruiken , proeven en voelen. We zitten echter niet in de States maar in good old Belgium, en dat benadrukt nogmaals de sterkte van de band.

Deze cd is meer dan een dikke aanrader want dit is Belgisch !!!

Marcel
http://www.bluesoandaastoazze.com//

Critics on our show at the Blues Aan daa Stoazze festival (August 2005):

[...] Personally I still didn’t have the occasion of witnessing the band live before. I’m glad this happened, because I’m deeply impressed. Not only musically fits everything in where it belongs to, but with regards to stage presence the band also evolved from an unsure something to an ensemble with style. Both El Grande (his singing has improved rapidly), the guitar work of Fernando Neris (I go crazy when he plays on his lap steel) as well as the rhythm section (which is deliciously good) seduced the numerous public, including myself. We naturally got songs from their first CD, but also compositions from its descendant “Go Ahead ‘n’ Scratch!” were not missing from the repertoire. High moments were, among others, “Walkin’ Blues” and the peculiarly interpreted (but beautifully) “Tin Pan Alley” from Stevie Ray Vaughan. [...]>/P>

[...] Onbegrijpelijk… maar waar, de jongens van the Hoodoogang halen momenteel het nieuws in Amerika. Met de organisatie Nothing But The Blues is er heisa ontstaan over de cover van hun eerder uitgebrachte cd “Busted Sessions”. Het zou me te ver gaan hier alles neer te pennen, dus een bezoekje aan hun website zal meer klaarheid brengen. Persoonlijk had ik nog nooit de gelegenheid de band aan het werk te zien. Ben ik even blij dat dit is gebeurd, want ik ben erg onder de indruk. Niet alleen muzikaal strookt alles zoals het hoort, maar ook qua podiumuitstraling is de band geëvolueerd van een onzeker iets, naar een band met stijl. Zowel El Grande (zijn zang is met rasse stappen vooruit gegaan), het gitaarwerk van Fernando Neris (ik wordt gek als hij op zijn lapsteel speelt), evenals de ritmesectie (die om van te snoepen is), bekoorde de vele aanwezigen, inclusief mezelf. We kregen uiteraard songs uit de gewraakte cd te horen, maar ook werk uit hun nieuwste telg "Go Ahead 'n' Scratch!", ontbraken niet op het appel. Pareltjes waren ondermeer ‘Walkin’ Blues’ en het eigenzinnig gebrachte (maar heel mooie) ‘Tin Pan Alley’ van Stevie Ray Vaughan. [...]

Bron: Bobtje Blues http://www.bobtjeblues.com/concertverslagen2005/festivalverslag_blues_oan_daa_stoazze_2005.htm

Bron: Het Belang Van Limburg, 4 augustus 2005, pagina 28.

THE HOODOOGANG
GO AHEAD 'N' SCRATCH!
BUSTED SESSIONS
Website: www.thehoodoogang.com
E-mail: thehoodoogang@hotmail.com
Label : Eigen beheer

Dat de blues in onze contreien nog steeds springlevend is, bewijzen The Hoodoogang. Limburg heeft op het bluesvlak al goede artiesten gebracht. Het is ook een gezellige provincie met sympathieke inwoners, waaronder ikzelf, om er zo maar ééntje te noemen. Maar ook de frontman, El Grande, van dit viertal is ook een rasechte Limburger die samen met zijn Leuvense bandsleden, tijdens hun explosieve optredens, het publiek steeds een aangename avond weet te bezorgen. In iets meer dan twee jaar slaagden ze erin reeds twee eigen cd’s op de markt te brengen, die enkel en alleen eigen werk bevatten : "Busted Sessions" (2004) en "Go ahead ‘n’ Scratch!" (2005). The Hoodoogang speelt dus eigen werk, maar ook bewerkingen van hun voorbeelden, zoals o.a. BB King, Stevie Ray Vaughn, Albert King, Paul Lamb en Robert Cray, hetgeen u krijgt te horen tijdens hun energieke live concerten. Maar opvallend is het volstrekt eigen geluid dat de band daarbij weet te vinden, waarbij stevige bluesrock wordt afgewisseld met aanstekelijke bluesballads.

The Hoodoogang is onstaan begin 2002 uit Blue Gang Quartet en ex-zanger van Bluesteasers. Fernando Neris (gitaar en lapsteel) speelde vroeger in Spanje bij the Hoochie Coochie Men. Met deze band gaf hij af en toe optredens in België waar hij mensen leerden kennen. Na z'n studies besloot hij te verhuizen naar België om hier werk te vinden en een band op te starten met die mensen. Geert Zonderman (5 string-bass) en Zen Fannoy (drums en percussie) waren destijds de ritmesectie van The Mark Marschall Band maar wilden eindelijk eens serieus muziek maken en dit samen met Fernando. Na een tijdje als bluesquartet met een saxofonist te hebben gespeeld kwam het idee een bluesband te starten met een zanger. Die zanger vonden ze in El Grande. Hij had daarvoor al in bands als Blue Buck en Bluesteasers gezongen.

Vorige cd "Busted Sessions" kreeg vorig jaar zeer goede reacties op Bobtjes Blues Pages, een debuut dat door toevoeging van tenorsaxofonist Alex van de Meulebroeke de meer jazzy nummers als "Nerisatin''' en "Blue Thinking" tot uitschieters naar boven haalde.

Op hun nieuwe album is er aan dynamiek en power geen gebrek. Westcoast blues over traditionals naar enkele mooie lapsteel songs is hun gezamelijke passie, maar dan wel van het vuige soort. En dat dampt maar door! "Go ahead ‘n’ Scratch!" is een spetterend, maar vooral een oprecht album. De boogie en swing wordt achteloos de speaker uitgeknald en de drumkit van Zen grijgt er genadeloos van langs, terwijl zanger El Grande, met zijn diepe en warme stem, de passie er uit weet te persen die het repertoire van hem eist. Gitarist Fernando Neris toont geen medelijden met de snaren en weet alle nummers de hoogte in te stuwen. Zijn stijl grenst aan ranzigheid. Toch gaat hij ook subtiliteit niet uit de weg, zoals blijkt in "You Hooded Me". Zeker in de nummers waar hij de lapsteel bovenhaalt straalt zijn vakmanschap. Laat niemand nu denken dat "Go ahead ‘n’ Scratch!" veel van hetzelfde herbergt. Integendeel, het album biedt een grote variatie aan stijlen en sferen, terwijl het, met de blues als basis, een zeldzame consistentie heeft. Al van bij het openingsnummer "One More Drink", wordt je bij de keel gegrepen, maar in het volgende nummer is al dadelijk spraak van variatie door deze meer jazzy titeltrack of de slowblues in "Never Meant To Hurt You", allemaal zelfgepende nummers, maar ook hebben de vier heren de productie in eigen handen.

Kortweg : "Go ahead ‘n’ Scratch!" blijkt kortom een waar tijdsdocument, dat in de collectie van iedere bluesliefhebber niet mag ontbreken.

Als je ziet dat The Hoodoogang in je buurt komt, aarzel dan niet, koop een ticket en ga luisteren, je zal er niet bedrogen uitkomen. Vanaf deze maand kan u reeds terecht op :

22/05/2005 Café achter 't gat in de pastorij tuin van Kester (Gooik) 29/05/2005 De Burcht in Poppel 25/06/2005 De Kromme Toog in Diest 02/07/2005 Hook Rock Festival, Diepenbeek 06/08/2005 Blues Oan Daa Stoazze

Festivaltip : Hookrock 2005, 2 juli 2005 (za) Diepenbeek
Naast The Hoodoogang treffen we hier nog enkele bevestigde artiesten aan als: The Bluebirds, The Boogie Workers, the Lennerockers, the Nightmovers en Rob Tognoni band .

Bron: Rootstime, http://www.rootstime.be/

GO AHEAD ‘N’ SCHRATCH – THE HOODOOGANG (Hoo_Doo2 – Eigen Beheer) De jongens van The Hoodoogang staan niet stil. Dit is reeds hun 2de cd, en het minst wat je van deze plaat kan zeggen, is dat het swingt als de beesten. Al van bij het openingsnummer ‘One More Drink’ , wordt je bij de keel gegrepen en meegesleurd tot het bittere einde van het schijfje. Bijna geen enkel rustpunt om even uit te blazen, maar wat deert het, als je de blues hoort zoals wij die graag hebben. Stevig uit de kluiten gewassen, soms swingend, soms jazzy, soms funky en zelfs tijd voor een goeie boogie.(Laptop Boogie)

Wat vooral opvalt aan de schijf , is het vakmanschap van Fernando Neris op gitaar. In de nummers waar hij de lapsteel bovenhaalt , doet hij denken aan wijlen Hound Dog Taylor in zijn beste jaren. Shouter El Grande heeft een diepe , warme stem die meer dan tot zijn recht komt in elk van de door de jongens zelf geschreven nummers. En wat te denken van het sobere maar oh zo belangrijke werk van de ritmesectie. Je kan fantastische dingen horen van de bas van Geert Zonderman en de geweldige drumroffels van Zen Fannoy. Kortom een dikke aanrader.

Gezien het oog ook wal wil, krijg je een door de jongens zelf ontworpen lay-out met wit-zwart foto’s met daarop prachtige Afrikaanse maskers. Bekijk dan ook even de inlay, met daarin een bedanking aan Blues Oan Daa Stoazze (waarvoor onze welgemeende dank).

De cd wordt verspreid in eigen beheer en kan besteld worden via de website www.thehoodoogang.com . Mocht mijn cd-kast een computer zijn, dan zat deze cd vast en zeker bij “Mijn Favorieten” .

Marcel Bron: Marcel Bouillon, van Beau de L'Air en Blues Oan Daa Stoazze, Hamme.

Concertverslag: The Hoodoogang Datum: vrijdag, 21 januari 2005 Locatie: ?? - Zonhoven - BE Auteur & Foto's: Steven Verhoeven

El Grande, frontman van The Hoodoogang heette ons allemaal welkom en vertelde wat we te horen zouden krijgen. Het optreden die avond was in twee gedeeld: In het eerste deel vooral nummers uit hun eerste cd en enkele covers van de betere klassiekers. Het tweede deel, en daar was het hem vooral om te doen, werden de nummers die binnenkort op een nog te verschijnen cd moeten komen, nog eens uitgetest op een live-publiek. Op ‘Go Ahead…..Scratch’, de op stapel staande tweede cd, staan volgens de heren zelf weer heel uiteenlopende nummers, van West Coast Jump over traditionals naar enkele mooie lapsteel songs. Te oordelen naar wat ik in de tweede set van het optreden mocht horen, klinken de nieuwe nummers veelbelovend. Maar ik loop op de feiten vooruit.

Steeds weer valt me bij The Hoodoogang hun ‘eenvoudige’ bezetting op: drums, bas, gitaar en zang. Het doet deugd om een frontman bezig te zien én te horen die zich toelegt op de vocals alleen. El Grande steekt al zijn energie en concentratie in zijn stem, en dat merk je. Fernando Neris zorgt door zijn Spaanse roots voor het internationale karakter van de groep. Niet dat je in zijn gitaarspel iets hoort van die Spaanse afkomst, want hij speelt alsof hij net een jarenlange tocht doorheen het Zuiden van de USA achter de rug heeft. Vooral de momenten waarop hij de lapsteel bespeelt toont hij wat hij waard is. Toen hij een snaar brak tijdens het spelen, gebeurde de gitaarwissel zo snel dat een aantal mensen in het publiek zelfs nog niet doorhadden dat hij ondertussen van gitaar was gewisseld…

Dit kan natuurlijk ook gelegen hebben aan de voortreffelijke begeleiding van Geert Zonderman op de bas en Zen Fannoy op drums. Beide heren zetten vrijdagavond een puike prestatie neer. Het is altijd aangenaam om zien dat tijdens het (soms bijna verplichte) solomoment drummer en bassist zich er niet van afmaken met een paar riffs en fills, maar dat ze echt hun best doen om het publiek te geven wat ze vragen. Was dit dan een goed optreden? Aan de groep zal het niet gelegen hebben.

Spijtig genoeg was het publiek niet meteen live muziek gewoon. Ik had het in ieder geval nog nooit meegemaakt dat er iemand zomaar de microfoon nam om even een domme mededeling te doen… Ook werd er amper geluisterd naar de band, maar des te meer geroepen en gedronken.

Midden het tweede deel was de lol er voor mij een beetje af en de verre rit die ik nog had indachtig besloot ik dan ook om het voor bekeken te houden. Ik heb mezelf voorgenomen om zodra ik kan de mannen van The Hoodoogang nog eens live te gaan bekijken. Hopelijk met een iets meer ‘muziekgezinder’ publiek… En die nieuwe cd, daar kijk ik in ieder geval reikhalzend naar uit!

Bron: Bobtje Blues

"THE HOODOOGANG (Beau de L'Air – Hamme – 07/05/04) Time goes on and, meanwhile, the VZW Blues Oan Daa Stoazze is already at the last gig but one of season 2003 – 2004. For this occasion we contacted THE HOODOOGANG, since they are "On Tour" for the promotion of their first CD, 'Busted Sessions'. Formed in 2002 as a jumble of members of Marc Marshall Band, The Bluesteasers and The Hoochie Coochie Men from Malaga, Spain. In the meantime they sailed already across many blues seas. They've put together a style based on Stevie Ray Vaughn, Paul Lamb, BB King or even Albert Collins in combination with own compositions. The night got started with 'Need Somebody' and, immediately, they established the mood for what was about to come. That little spark that makes de difference between a good gig and a very good concert was already present since the first note. And believe me, this would be an exceptional concert. They continued with three songs from the CD: 'Premonition of Sadness', the swinging 'Sweet Little QT Pie' and the wonderful 'Stoned (But To Drunk To See)'. Fernando Neris brewed fantastic sounds with his guitar, which made us think on occasions of Jimmie Vaughn. His lap steel guitar was brought in front to add even more magic to the club. Geert Zonderman played his 5-string bass with lots of dexterity and Zen Fannoy whipped his drums in the most beautiful way. The warm and deep voice of El Grande, in the best blues shouters' tradition, gave to the whole that complete final touch. 'Walking Blues', 'Busted' (this sounded as a real old-fashioned Zappa number), 'Tin Pan Alley' and an obligatory but terrific version of 'Hoochie Coochie Man' (with a guest lady recollected from the public) closed breathtakingly the first set. Just after having caught one single breath, the public seemed ready for a second round. 'Work Song', 'Rolling & Tumbling', 'No One Hear My Blues' and 'Do You Need Me?' just to name a few jewels, lead to the closing song 'Suitcase Full Of Blues'. They even performed on a higher level. Can one exceed? Yes, and that did The Hoodoogang for sure. Nobody was deceived, on the contrary. The public was madly enthusiastic and could still take advantage of three more encore songs: 'Angel' of late Jimi Hendrix, 'Help Me' and, to finally close the night, Tommy Castro's 'Can't Take A Good Man Down'. This gig is the best that I've seen in Beau de L'Air during the last four years: solid, swinging, driven, with very high-level musicians, almost reaching perfection. And I'm measuring my own words. During those almost three hours, we couldn't catch the guys in any performance weakness. Not everyone is able to keep on playing during a whole set maintaining such a high level, but The Hoodoogang did indeed succeed with energy in this task. The CD of The Hoodoogang is a solid recommendation; still it cannot give a hint on the live qualities of the band. Nevertheless, buy that snack. One more advice from uncle Marcel: if you see that The Hoodoogang comes to your neighborhood, do not hesitate, buy a ticket and listen. You will not get disappointed."

Source: Beau de 'LAir

"Shortly after their appearance in 2002 The Hoodoogang recorded a first demo with one intention . . . to become more known in the Blues scene & they have succeeded very well. But these guys wanted more & in november 2003 they recorded their first full album, "Busted Sessions" This CD is a reward on his own since all 9 tracks are own compositions. Hoodoogang transformed themselves from an instrumental jazz-flavoured combo into a better Blues formation but there's that ever-present wink toward jazz. Just listen to the swinging jazzy " Nerisatin' " & the crossover sound of Blues, jazz & rock in " Blue thinkin' " featuring a special guest appearance by saxophonist Alex Van De Meulenbroecke, in my opinion a big plus for this album. Maybe a good tought to get Alex in the band as a full member? Of course there's also Blues aplenty . . . "Stoned (but too drunk to see)" has good drive & I very much appreciate "Sweet Little QT Pie " whilst "Busted " is a story on his own but nevertheless a good song. Although I miss the enthusiasm of their first demo I must say that "Busted Sessions" is another step in the right direction. In other words, more live gigs for these 4 guys."

Source: Blues Freepress

"Meensel Blues 2004. Next in line was The Hoodoogang. This band was formed in 2002 out of the ashes from The Mark Marshall Band, Highway 49 en Blue Buck. The band plays good oiled muscled chicagoblues with original interventions. Mainly songs from the first full cd 'Busted Sessions' is what we heard. Fernando Neris, guitarplayer from spain was in great shape and gave away some great solo's and a fine piece of lap steel guitar. This is a band that's gonna be heard of in the future."

Source: Mieke Geukens en Wim Huybrechts (Back To The Roots)

"The Hoodoogang is a Belgian band founded in 2002. It didn't take them long to record a demo "Hoodoo you do" filled with covers and once they got the hang of recording together they produced this full CD by the end of 2003. Full in this case means 9 songs that cover a little under 37 minutes of original Hoodoogang music. The band explores the boundaries of bluesmusic and touches some jazz and rock along the way. For the songs they leaned just a little on the music of other great artists. Call it inspiration. The songs have a certain drive and are well worth listening to. I for one always try to imagine how things sound live on stage and I think with this collection of songs the band can make an audience feel good and dance too. Singer El Grande does not have a whisky&smoking voice and also doesn't try to sound like he has one. It's all honest singing and this makes it sound very fresh and convincing as far as I am concerned. At some points the band chooses to do things in a more complicated way than strictly necesarry, e.g. adding more notes than one would expect. Sometimes simple can be very much okay too. But what the ..., it sounds all very good and it does prove they're good musicians, all of them. For those interested the site of the bands also contains a page where the songs are sort of technically explained. How and why, so to speak. Interesting stuff. The Hoodoo Team: El Grande Shouter Fernando Neris Guitar Gette Zonderman Bass Zen Fannoy Drums Additional musician: Alex vd Meulebroeke Tenor Saxophone"

Source: Bluescruisers

Verslag - Kroegentocht Antwerpen - 10/11/2004

[...]Onze tocht ging verder… nu richting Buster.
Deze kroeg stond niet op de affiche maar zij waren zo wijs geweest om The Hoodoogang op visite te vragen. Een schitterend idee vonden wij, want deze band was geprogrammeerd in een kroeg die had afgezegd. Het had wel dus jammer geweest hadden ze er niet bij geweest. Temeer dat wij wisten dat ze die avond enkele live nummers zouden opnemen voor hun op stapel zijnde nieuwe cd. Uiteindelijk bleek dat de live opnames niet konden doorgaan maar toch werd een try-out gegeven van een groot aantal nummers uit hun nieuwste schijf. De bende was weer lekker op dreef met een zeer goed bij stem zijnde El Grande, een zoals altijd schitterende Fernando Neris op gitaar, een sober bassende Geert Zonderman en een Zen Fannoy die ons trakteerde op een stevige drumsolo. Zo hoorden wij 'Rollin' and Tumblin', 'Sweet Little QT Pie' waarbij El Grande zijn vriendin Inge ten huwelijk vroeg. Ja, ja jongens een primeur en by the way: ze antwoordde met een "Ja". Uit de nieuwe cd hoorden wij nog 'Go Ahead, Scratch' wat een prachtig nummer is en dit in de beste West Coast Jump stijl. Blijkbaar slaat The Hoodoogang de weg in van de West Coast Jump blues en dat klinkt formidabel. Ik ben benieuwd naar de release van hun nieuwste cd. Toch was het tijd om afscheid te nemen want we hadden nog wat adressen op ons verlanglijstje staan.[...]

Bron: Bobtje Blues

"The Hoodoogang - "Busted Sessions": Full cd - BE Kort na hun ontstaan in 2002 bracht de Leuvense band The Hoodoogang een eerste demo uit. Met dit schijfje hoopte men wat meer naambekendheid te verwerven - is dat niet altijd de bedoeling? - en naar verluidt lukt hun dit vrij aardig. Van stilzitten moeten deze jongens niet weten: in november 2003 doken ze de studio in om er het volwaardige "Busted Sessions" op te nemen. Dit album dat onder eigen beheer is uitgebracht krijgt op zichzelf al een onderscheiding omdat alle negen tracks eigen werk zijn. Alhoewel The Hoodoogang van een oorspronkelijke instrumentale jazzband flink is geevolueerd naar een volwaardige viermans bluesformatie lijkt het me toch dat oude liefde nooit roest. Een swingend jazzritme in 'Nerisatin'' en de crossover sound van blues, jazz en rock in 'Blue Thinking' zijn er treffende voorbeelden van. De toevoeging van tenorsaxofonist Alex van de Meulebroeke als gastmuzikant op deze jazzy nummers geeft naar mijn idee deze plaat een grote meerwaarde. Misschien een gedachte om Alex volledig in de band op te nemen? Uiteraard zijn er bluesnummers terug te vinden: 'Stoned (but too drunk to see)' waar behoorlijk wat snee op zit en het swingende 'Sweet Little Ot Pie' konden mij in grote mate boeien. 'Busted' is dan weer een verhaal op zichzelf, maar een tof nummer is het wel. Ofschoon ik het joviale van de demo een beetje mis, is Busted Sessions volgens mij alweer een stap in de goede richting. Met andere woorden, meer live optredens liggen in het verschiet. Info: Busted Sessions / eigen beheer / HooDoo_001 "

Bron: Bobtje Blues

"Verslag: Jazz en Blues kroegentocht Datum: 10 november 2003 Hoodoogang: Van deze vier mans formatie bestaande uit El Grande (zang), Fernando (gitaar), Gette (bas) en Zen (drums) hadden wij al veel goeds gehoord en zodoende hadden wij de gelegenheid om ze hier aan het werk te zien. Ik moet zeggen dat ze ons wel konden bekoren. Vooral Gette aan de bas was uitstekend. El Grande zingt in de traditie van de beste bluesshouters en de gebrachte muziek , swingende blues en even tijd voor boogie, was van hoge kwaliteit. Geen slecht begin dus. Jammer dat we vroeger moesten weggaan, maar er stonden nog meer groepen op ons verlanglijstje."

Bron: Bobtje Blues

"Meensel Blues 2004 Vervolgens was het de beurt aan The Hoodoogang.Deze groep werd opgericht in 2002 in het Leuvense, door muzikanten die hun sporen verdienden in groepen zoals The Mark Marshall Band, Highway 49 en Blue Buck.De band bracht vakkundig gespierde Chicago-blues met originele interventies.Men putte in hoofdzaak uit de full cd 'Busted Sessions'.Vooral Fernando Neris, gitarist van Spaanse origine, was in bloedvorm wat, resulteerde in spetterende solo's en een knap stukje lapsteelgitaar.Deze band heeft zeker toekomstperspectieven."

Bron: Mieke Geukens en Wim Huybrechts (Back To The Roots)

"The Hoodoogang Dat onze zuiderburen bekend staan om kwalitatief hoogstaande bluesacts was ons al jaren bekend.Zo ook het kwartet The Hoodoogang. Ambitieus en een echte liveband. Geinspireerd door namen zoals Stevie Ray Vaughn en BB King, via albert Collins naar Robben Ford en Paul Lamb, speelt The Hoodoogang zowel eigen werk als bewerkingen van hun voorbeelden. Opvallend is het volstrekt eigen geluid dat de band daarbij weet te vinden, waarbij stevige bluesrock wordt afgewisseld met aanstekelijke bluesballads. Zoals vanouds weer lekker bluesen in Cagé Bartje."

Bron : uitloper , podia 's Hertogenbosch

"THE HOODOOGANG (Beau de L’Air – Hamme – 07/05/04) De tijd staat niet stil , en inmiddels is VZW Blues Oan Daa Stoazze al aan het voorlaatste optreden toe van het seizoen 2003 – 2004. Hiervoor was THE HOODOOGANG gecontacteerd, want “On Tour” ter promotie van hun eerste cd:’Busted Sessions’. Opgericht in 2002 uit een mengelmoes van leden van Marc Marshall Band, The Bluesteasers en de uit Malaga afkomstige Hoochie Coochie Men, hebben ze ondertussen al menige blueswatertjes doorzwommen. Hun stijl hebben ze geput uit het werk van onder andere Stevie Ray Vaughn , Paul Lamb, BB King of nog Albert Collins in combinatie met eigen composities. Er werd ingezet met ‘Need Somebody’ , en onmiddellijk was de toon gezet voor wat verder komen zou. Het vonkje dat het verschil maakt tussen een goed optreden en een zeer goed optreden was al aanwezige van bij de eerste noot. En geloof mij vrij, dit zou een uitzonderlijk optreden worden. Er werd aangesloten met drie nummers uit de cd ‘Premonition of Sadness’ , het swingende ‘Sweet Little QT Pie’ en het geweldige ‘Stoned(But To Drunk To See)’. Fernando Neris toverde geweldige klanken uit zijn gitaar waarbij hij bijwijlen deed denken aan Jimmie Vaughn. Geregeld de lapsteel bovenhalend om nog wat meer magie in de kroeg te brengen. Geert Zonderman bespeelde zijn 5-string bas op zeer hoog niveau en Zen Fannoy geselde zijn drumstel dat het niet mooi meer was. De warme en diepe stem van El Grande , in de beste bluesshouters-traditie, gaf het geheel de complete finishing touch. ‘Walking Blues’ , ‘Busted’ (dat klonk als een echt ouderwets Zappa-nummer) , ‘Tin Pan Alley’ een obligate maar denderende versie van ‘Hoochie Coochie Man’ (met uit het publiek geplukte gastvrouw) besloten een adembenemende eerste set. Na even op adem te zijn gekomen, leek het publiek klaar voor de tweede ronde. ‘Worksong’ , ‘Rolling & Tumbling’ , ‘No One Hear My Blues’ , ‘Do You Need Me’ om maar enkele pareltjes te noemen, om af te sluiten met ‘Suitcase Full Of Blues’. Er werd zelfs een niveau hoger gespeeld. Kan men zich overtreffen? Ja, dat heeft The Hoodoogang zeker gedaan. Niemand kwam er bedrogen , uit integendeel . Het publiek was razen enthousiast en mocht nog even nagenieten bij een drietal bissers als zijn ‘Angel’ van wijlen Jimi Hendrix , ‘Help Me’ , om definitief te sluiten met Tommy Castro’s ‘Can’t Take A Good Man Down’. Dit optreden is het beste dat ik in Beau de L’Air al heb gezien op die voorbije 4 jaar. Stevig, swingend, gedreven, op zeer hoog niveau spelende muzikanten, bijna aan de perfectie reikend, en ik weeg mijn woorden. Op die bijna drie uur , hebben wij de boys niet kunnen betrappen op een niveauverzwakking . Het is niet voor iedereen weggelegd om een hele set een zo hoog niveau aan te houden , maar The Hoodoogang is daar met brio in geslaagd. De cd van The Hoodoogang is een stevige aanrader, al kan dat niet tippen aan de live kwaliteiten van de band. Maar kopen toch die hap. Nog een goede raad van nonkel Marcel: als je ziet dat The Hoodoogang in je contreien komt, aarzel dan niet, koop een ticket en ga luisteren, je zal er niet bedrogen uitkomen. Marcel."

Bron: Beau de 'LAir

Agenda

2005-10-15T12:56:00.028+02:00

Coming Shows

21/12/2009 Singing Christmas Songs with Janice Harrington , Banana Peel, Ruislede (B)

_________________________________________________

Past Shows

29/08/2009 Bluesavond in zaal Sint-Martinus te Oordegem(B)
organisatie + info : Café The Shadows +32476568710

02/08/2009 Headliner met Janice Harrington (USA) , Blues Oan Daa Stoazze, Hamme (B)

01/08/2009 Afterparty Blues Oan Daa Stoazze, De Swaffaar,Hamme (B)

09/01/2009 New Years reception VZW Blues Oan Daa Stoazze, Hamme (B)

03/01/2009 Café De Weegbrug, Roermond (NL)

04/10/2008 Kroegentocht te Herenthout (Locatie: Het Kroegske) (B)

19/09/2008 De Rode Pimpernel te Den Bosch ( Four Bar Bluesfestival ) (NL)

13/09/2008 De Weegbrug te Roermond (NL)

04/08/2008 De Sportvriend te Kessel (B)

28/10/2007 Café Goei Volluk, Cuijck (NL) aanvang 16h

29/09/2007 De Kroeg , Leuven

15/09/2007 De Weegbrug, Roermond (NL)

13/08/2007 De Sportvriend , Kessel

05/07/2007 Met Sharrie Williams te Zottegem

23/06/07 Willem Tell Blues Club, Sint-Lenaerts

17/05/2007 blueskroegentocht Cuijk (NL) TBA

28/04/2007 Tach!, Die Kneipe (D)

08/04/2007 Café BP, Mortsel

20/01/2007 Bluessociëteit L'Esprit, Rotterdam (NL)

17/12/2006 Kid's, Grote Markt, Antwerpen

08/12/2006 La Grain D'Orge, Chaussée de Wavre, Brussel

11/11/2006 Blues in Schoten

10/11/2006 Kroegentocht, Lier

04/11/2006 Rhythm & Blues At the Attic Festival, Wilsele (Leuven)

07/10/2006 Blues Touch Festival, (NL)

24/09/2006 Duvel 4 Bar Bluesfestival, Café De Keulse Kar, Hertogenbosch (NL)

15/09/2006 Petite Chapelle Blues Festival

01/09/2006 The Night Before, café Posthoes, Tegelen

19/08/2006 om 16h00 Swing Wespelaar, Haacht

12/08/2006 Polyfonics Festival, Lokeren

06/08/2006 Afterparty, from 23h59 on, Blues Oan Daa Stoazze Festival in Hamme

14/07/2006 Beleuvenissen, Vismarkt, Leuven

15/06/2006 Hoodoo Deluxe CD Voorstelling, Blues Club Beau De l'Air, in Hamme

20/05/2006 Het Hofke, St.Andriesplaats 6/9, 2000 Antwerpen

27/05/2006 DLB Blues Festival, Salle de Devant les Bois (METTET), BELGIQUE

23/04/2006 The Rose, Nieuwstraat 7, 1941JG Beverwijk (NL)

25/03/2006 Het podium, Markt 79, 2440 Geel

28/01/2006 The Home Nations, Stationsplein, Hasselt (aanvang 22u00)

04/12/2005 Schakel, Kerkstraat 104, 5126 Gilze ( Ned.)

29/10/2005 Het podium, Markt 79, 2440 Geel

08/10/2005 Binkom Blues Night, 21u00, Zaal SANTRO, Tiensesteenweg 54, Binkom ( Lubbeek)

02/10/2005 Namur for Louisiana, ~15h30, Place d'Armes, Namur. Benefical festival organized by the RTBF in favour of New Orleans blues musicians affected by Katrina. More details in the news section.

23/09/2005 Le Grain d'Orge, Ch. De Wavre 142, Ixelles (Brussel)

25/09/2005 Willem Tell Blues Club, Kerkstraat 2, St-Lenaarts

10/09/2005 L'An Vert, 20h00, rue Mathieu Polain 4 , Liège / Luik

06/08/2005 Blues Oan Daa Stoazze

02/07/2005 Hook Rock Festival, Diepenbeek

22/05/2005 Café achter 't gat in de pastorij tuin van Kester (Gooik), tussen Halle en Ninove. Om 19u30

17/04/05 Kid's Rhythm & Blues Kaffee, Grote Markt, Antwerp, om 21u00.

11/03/2005 25ste Honky Tonk Jazz & Blues Kroegentocht, "Den Helleput" Grote Markt, Dendermonde

25/02/2005 Tentakel Zonhoven Termolen

20/02/2005 Chez Café Bouldou, Liège/Luik

21/01/2005 Café 't Kapelleke, in Zonhoven.

18/12/2004 Muziekcafé Meulenberg in Mol(Millegem)

17/12/2004 Sounds Jazz Club, Tulpstraat 28, Brussel

28/11/2004 L'aquilone in Luik aanvang 15h

20/11/2004 Cafe De Welkom, in Halle

10/11/2004 Cafe Buster, Jazz and blues kroegentocht in Antwerpen

22/10/2004 Bluesweekend in Café Lambik in Someren(NL)

01/10/2004 Den Arrivee in Wijgmaal

10/09/2004 Delirium Swingcafé in Handzame

05/09/2004 De Burcht te Poppel aanvang 17h

27/08/2004 Festival Auberge de Jeunesse in Luik

23/07/2004 Dorpskermis in St Ulricks Kapellen

22/07/2004 De Blauwe Wolk in Zottegem

26/06/2004 De Kromme Toog Diest

14/05/2004 De Vagant te Leuven

8/05/2004 ' t Kapelleke Zonhoven The Hoodoogang invites...guests

07/05/04 Beau de l'Air Rhythm & Blues Café

30/04/04 De Biertuin Leuven

26/03/04 Kid's Rythm & Blues Cafï¿½ Anwerp

21/03/04 Cafe Bartje Den Bosch

20/03/04 Meensel blues 2004 Tielt-Winge

18/03/04 4t Kapelleke Zonhoven "busted sessions"

30/01/04 cultuur platform de buster Antwerpen

28/11/03 het Kafee Rotselaar

10/11/03 Jazz & blues kroegentocht grote markt Antwerpen

08/11/03 L'Esprit Rotterdam

07/11/03 't Kapelleke Zonhoven

18/10/03 DE Kromme Toog Diest

10/10/03 De Blauwe Wolk Zottegem

05/10/03 Kid's Rythm & Blues cafe Antwerp

12/06/03 De Biertuin Leuven

11/06/03 Kid's R& Blues cafe Antwerpen

20/05/03 De Glazuur Glabbeek

20/04/03 Blueskroegentocht Asten

19/04/03't Kapelleke Zonhoven

14/03/03 Sounds Brussel

09/03/03 DE Klokke Balegem

08/03/03't Kanske Houthalen

21/02/03 De vagant Leuven

12/02/03 Den tuur Wespelaar

31/01/03 La grain d'orge Brussel

Een recencie van Binkom Blues Night (door Sazza, in de Benelux Blues Forum)

2005-10-13T15:15:00.000+02:00

Zaterdag 8 oktober was het dan zover. De 2de Binkom Blues night.
Plaats: Binkom, in de driehoek Diest, Leuven, Tienen.
Zaal: Santro, een vonkelnieuw -dus akoustisch goed- klein gezellig zaaltje.

Het programma:

Brewed & Botteld is een heerlijke blues rock band. En ze hebben het samen goed voor mekaar. Het klinkt als één geheel. Ze werden met twee nummers vergezeld door onze allen bekende harp-player Bartje. Was een lust voor oog en oor.

The Hoodoogang heb ik nu eens eindelijk mogen aanschouwen. En mannen, het klinkt orgineel. Goede sound, vette drive. Twee minpuntjes: Het contact met het publiek is er niet. Jullie zijn heel in jezelf bezig. Je kan merken dat het Ferre zijn groep is. Solo's bij elk nummer mag wel, maar dat El Grande extra aan de kant gaat staan, zodat jij in beeld bent vind ik te ver gaan. 1 keer is goed, maar niet elke keer.
Hoogtepunt: De lapsteel. Super geluid.

The Night Time Heroes Blues Band begonnen lekker acoustisch. Met een handvol Chicago blues nummers, opende ze rustig, maar met klasse. Om daarna los te barsten tot een waardig swingend en shakend dansfestijn. Topper!

The Kingsnakes waren zwak. Misschien komt het omdat we verwend waren van drie top acts van te voren. Maar ik denk van niet. Er kwamen helemaal geen vonken er vanaf, terwijl je het ven hen wel verwacht. Ben trouwens niet de enige die er zo over denkt, want de zaal liep gewoon half leeg. Alweer een headliner die het niet waarmaakt.

Aan de organisatoren: Jullie hebben weer ff bewezen dat je met benelux artiesten een kwalitatief hoogstaand festival kan maken. Gewoonweg top-programma. Hoeven jullie volgend jaar niet te overtreffen, evenaren is meer dan genoeg.

Tof om al die bekenden nog eens te zien: de mannen van Oetsloven, met Katrien; Bartje; Peter & Maria; het koppel uit Mol -ik weet nog altijd niet hoe jullie heten...; en de rest allemaal.

Door Sazza, in de Benelux Blues Forum

A few snap-shots from Binkom Blues Night

2005-10-11T10:03:00.000+02:00